Amber, hoofdpersoon uit de strip Vae Victis!, tekening van Mitton


In 1991 verscheen het eerste deel van de strip Vae Victis! De strip, die speelt tijdens het Romeinse rijk, werd geschreven door Simon Rocca en getekend door Jean-Yves Mitton.
Simon Rocca is het schrijverspseudoniem van Georges Ramaïoli, die geboren werd op 26 juni 1945 in Nice. De jonge Georges is al vroeg in strips geïntresseerd, naar verluidt verslond hij boekjes van Mickey. Ook legt hij zich op jonge leeftijd toe op tekenen. Maar wanneer hij zijn moeder op twaalfjarige leeftijd vraagt om een cursus te mogen volgen waarbij naakten worden getekend, gaat dit haar toch echt nog een stap te ver. Dit tot grote spijt van haar zoon, want nu duurt het een aantal jaren voordat hij anatomisch correcte personen kan tekenen. Na afronding van zijn studie tot ingenieur werkte hij dertien jaar voor het Ministerie van Infrastructuur. Naar eigen zeggen nam hij vooral deel aan "het misvormen van de route Côte d'Azur". Naast dit werk maakt hij strips. Zijn eerste echte kans komt wanneer een krant zijn strip 'O Tupapau' publiceert. Jammer genoeg is dit blad geen lang leven beschoren en verder dan tien pagina's zal het verhaal dan ook niet komen. Maar in 1973 ontmoet hij in Nice Jean Giraud. De maker van Blueberry wil samen met Jean-Pierre Dionnet een publicatie gaan doen. Giroud vraagt Ramaïoli om een kort verhaal te maken dat in het tijdschrift kan worden opgenomen. Het tijdschrift komt niet van de grond maar het verhaal wordt in een ander blad uitgegeven. In 1976 tekent hij een verhaal dat geschreven is door Rene Durand. Het is het begin van een langere samenwerking. Maar ook als schrijver wordt Ramaïoli succesvol. Zijn eerste grote scenario is Zululand. Nadat de reeks bij uitgeverij Soleil was ondergebracht, nam Ramaïoli het pseudoniem Simon Rocca aan wanneer hij scenario's schrijft voor anderen. Na voltooiing van de serie 'Vae Victis!' is hij samen met Jean-Yves Mitton aan de serie 'Colorado' begonnen.

Jean-Yves Mitton werd geboren in 1945 in Toulouse. Vanaf 1959 studeerde hij kunst in Lyon. Na afronding van zijn studie ging hij werken in het atelier van éditions Lug. Toen begon hij ook zijn eerste tekenwerk te maken. Dit was zowel humoristisch, met Pim Pam Poum, als realistisch met Blek le Roc. In 1980 maakte hij twee afleveringen van de Silver Surfer met Marcel Navarro. Een jaar later creëerde hij met Mikros een superheld onder het pseudoniem John Milton in het blad Mustang. In 1994 publiceerde hij bij Lug, waar hij al eerder tekenwerk voor maakte, een aantal science-fiction verhalen onder de titel 'Demain... les Monstres'. Nadat uitgever Semic Lug kocht begon hij ook albums te maken. Dit deed hij vooral samen met François Corteggiani, zoals 'l'Archer Blanc'. Een deel van hun werk verscheen ook bij éditions Glénat zoals 'De Silence et de Sang'.

De serie 'Vae Victis!'speelt zich af ten tijde van het Romeinse rijk toen het het eerste triumviraat met Crassus, Pompeius en Caesar de macht in handen had. Het verhaal vangt aan net voor het begin van de Gallische oorlog in 58 v.Chr. Hoofdpersoon is Amber, een jonge Keltische slavin in Rome, wiens eigenlijke naam Boadicae is. Zij krijgt lucht van de Romeinse veroveringsplannen en doet er alles aan om de expansie van het Romeinse rijk te voorkomen. Naast bekende personen uit die tijd (zoals de leden van het triumviraat) ontmoet zij tijdens haar omzwervingen een aantal andere personages. Zo is daar Cloduar (een Gallische krijger), Garak (een dief), Milon (een Etruskische bezweerder) en de verradelijke Didius. De energieke Amber moet al haar vaardigheden aanwenden om te overleven maar krijgt ook de nodige liefde toegeworpen tijdens haar pogingen om de Romeinen dwars te zitten.

1 Amber, het banket van Crassus

Vae Victis! - Amber, het banket van Crassus (Ambre, le banquet de Crassus)

Rome, in het jaar 58 v. Chr. (het Romeinse jaar 694) is het zoals altijd een drukte van belang op het forum. Een groep jonge slaven worden voorgesteld aan generaal Marcellus Didius, de intendant van Marcus Licinius Crassus. En terwijl de jonge slaven worden afgevoerd wordt een spreker op het forum belet zijn verhaal verder te doen. De soldaten willen duidelijk niet dat de man ook maar de indruk wekt serieus in aanmerking te komen voor de macht. Want de macht in Rome is in de handen van drie mannen. Crassus, Pompeius en Caesar bepalen wat er in de republiek gebeurt. Maar in de senaat zijn er wel degelijk mannen van Rome die zich zorgen maken. Zorgen om de macht van de drie mannen en met name om de invloed van Caesar. Nadat Cato vernomen heeft dat zijn schoonzoon die dag het spreken op het forum door soldaten van Caesar onmogelijk is gemaakt ontvouwt zich een verwoedde discussie. En men denkt een voorlopig antwoord te hebben. Wat nu als men Caesar eens Gallië toewijst? Dan is men voorlopig van de ambitieuze generaal verlost. Die avond geeft Crassus een banket voor Pompeius en Caesar. De jonge vrouwelijk slavinnen die deze ochtend over het forum liepen worden binnengebracht. Zij moeten de mannen seksueel genot bezorgen. Onderwijl bespreken de drie mannen hun plannen voor de toekomst. Tijdens dit banket laat een van de slavinnen zich woorden ontvallen. Dit naar aanleiding van een opmerking van Caesar over de Gallische verdeeldheid. Een roodharige jonge vrouw bestrijdt de versie van Caesar. Zij komt uit Brittannië en luistert als slavin naar de naam Amber. De Romeinse legioenen marcheren uit de strip Vae Victis!, tekening van Mitton Haar eigenlijke naam is Boadicaë. Pompeius is degene die haar van haar maagdelijkheid berooft, de orgie is in volle gang. Omdat er tijdens het banket zaken zijn besproken die niet verder mogen gaan, moeten alle slavinnen gedood worden. Maar dankzij de hulp van een Romein ontsnapt Amber dit lot. Nu zij weet welke toekomst de Kelten te wachten staat neemt zij zich voor om krachten in haar vaderland te mobiliseren. Maar dit kon nog wel eens veel moeilijker zijn dan dat zij zich voorstelt.

In 1991 werd de serie Vae Victis! geopend met het verhaal 'Amber, het banket van Crassus' (Ambre, le banquet de Crassus). In dit eerste deel is natuurlijk de introductie van het hoofdpersonage uit de reeks, de jonge Keltische vrouw die door de Romeinen Amber wordt genoemd. Rocca heeft zijn verhaal over deze strijdbare jonge vrouw geweven om bekende historische feiten. In Rome maakte men zich inderdaad druk om de toenemende macht van Julius Caesar en door hem naar Gallië te manoeuvreren zou hij een tijdje uit het machtsspectrum verdwijnen. Althans dat was de hoop. En Rocca tovert met speels gemak deze feiten tot een goed lopend verhaal. Amber wordt de getuige van de oorzaak en de aanvang van de Gallische oorlogen. Een oorlog waar toch ook de binnenlandse politieke bedoelingen van de Romeinen mee gemoeid waren. Vae Victis! heet de reeks, Latijn voor 'Wee de overwonnenen'. Een uitspraak die aan de al dan niet echt bestaand hebbende Gallier Brennus wordt toegeschreven. Een goed gekozen titel voor de reeks want de gevolgen zullen voor de Kelten, Helveten en Germanen voelbaar zijn. In het eerste deel komen ook al een aantal personages voor die ook later in de reeks weer zullen opduiken, zoals Milon. Het eerste deel belooft veel voor de andere albums, want Rocca en Mitton presenteren een sterk verhaal waarbij je langs een belangrijke geschiedkundige gebeurtenis wordt gevoerd. Prima opening.

2 Cloduar, de legionair

Vae Victis! - Cloduar de legionair (Cloduar, je me nomme légion)

Een sterke, gespierde en woest kijkende man loopt peinzend over het besneeuwde pad. Zijn naam is Cloduar, wiens vader een ambact (lijfwacht) in dienst van Brenn (leider der Kelten) was. Ook Cloduar is ambact geweest maar zijn opdrachten zijn minder fortuinlijk verlopen dan die van zijn vader. Hij denkt terug aan zijn laatste opdracht. Hij moest een mooi, jong slavinnetje escorteren. Maar de opdracht is een mislukking geworden. De slavin, een jonge vrouw die door de Romeinen Amber wordt genoemd, is ontsnapt. Maar niet alleen dat, ook zijn paard is hij kwijt en een groot deel van zijn uitrusting. En Amber heeft ook het hart van Cloduar geraakt. Met vertedering denkt hij aan haar terug wanneer er plots een eenzame ruiter opdaagt. Cloduar maakt de reiziger zijn rijdier, een ezel, afhandig. Hij besluit om de Rhône over te steken en werk te gaan zoeken in Arverne (de huidige regio Auvergne). En werk vindt hij. Cloduar escorteert een groep reizigers naar Gergovië (Gergovia). Tijdens de reis ontmoeten ze een ander gezelschap waarbij ze de nacht doorbrengen. Een aantal uren later vindt er een aanval plaats op de groep en de vechtkunst van Cloduar komt nu goed van pas. Dan blijkt dat het gezelschap die ze ontmoet hebben niet zomaar een reisgezelschap te zijn. De mannen begeleiden Celtill, de zoon van de oude Brenn van Gergovië. De broer van zijn vader, Gobanicio, is dit jaar het stamhoofd. Gobanicio is altijd jaloers geweest en heeft van zijn macht gebruik gemaakt om zijn broer op te sluiten. De oude Celtill is ter dood veroordeeld en de mannen van zijn wacht die zijn zoon begeleiden moeten de jonge Celtill in veiligheid brengen. Cloduar treedt in dienst van Celtill uit de strip Vae Victis, tekening van Mitton De mannen die in de nacht een aanval uitvoerden waren mannen van Gobanicio. De oude Celtill wordt die dag geëxecuteerd en zijn zoon wil daarbij aanwezig zijn. Ook Cloduar en zijn gezelschap zijn die dag getuige van de terechtstelling. In de nacht breken er ongeregeldheden uit waarvan de jonge Celtill de schuld krijgt. Cloduar aarzelt dan geen moment meer en voegt zich bij de wacht van Celtill. Het land gaat echter een woelige tijd tegemoet. Caesar is met zijn legioenen de stammen aan de oevers van de Rhône te hulp gekomen. Zij gaan de strijd aan met de oprukkende Helveten. Een strijd die de Romeinen winnen. De Helveten worden gedwongen naar het noorden te trekken maar dan moeten zij zich wel een doorgang kopen door de gebieden van de Sequanen en de Eduenen. Er zijn akkoorden gesloten en een jonge vrouw, familie van een van de leiders, is uitgehuwelijkt. Deze Friga moet zich bij de Edueen Dumnorix voegen. En in haar haar gezelschap is een jonge slavin genaamd Amber. Ook Garak behoort tot de slaven en Amber stelt hem op de hoogte van de plannen. Een ontsnappingspoging van Garak en Amber loopt op niets uit. Ondertussen heeft Caesar zijn legioenen in stelling gebracht en een treffen met de Helveten wordt onvermijdelijk. Bij de legioenen van Caesar voegen zich ook krijgers van de stammen uit de regio. Onder hen een jonge prins genaamd Celtill en zijn wacht.

In het tweede deel uit de serie Vae Victis!, wat dateert uit 1992, is zoals de titel al aangeeft Cloduar in eerste instantie de persoon die gevolgd wordt. Door zijn belevenissen belandt Cloduar in het kamp van de Romeinen. De indringers die Amber ten koste van alles wil bestrijden. In het verhaal zijn vele namen verwerkt van stammen die in die tijd allemaal hun invloed konden doen gelden. In het begin moest ik wel even wennen aan de verschillende namen, maar na een herlezing vielen de puzzelstukken op hun plaats. Amber en Garak zijn slaven geworden van de Helveten, de vijanden van de Romeinen en de lokale Gallische stammen. Hun expansiedrift moet worden ingedamd. En op deze manier worden de Romeinen ironisch genoeg de bevrijders van Amber. Het verhaal 'Cloduar de legionair' (Cloduar, je me nomme légion) houdt ook de terugkeer in van Milon in de verhaallijn. Tot nu toe is de serie Vae Victis! genieten geblazen.

3 Garak, de juwelendief

Vae Victis! - Garak, de juwelendief (Garak, le voleur de torques)

Het is aan het eind van de lente. Julius Caesar heeft in een grote veldslag de Helveten overwonnen. In het gevolg van de verslagenen bevinden zich ook vele slaven. Een van hen, een man die zich Garak de-eenogige pleegt te noemen, overdenkt de recente gebeurtenissen die hem tot hier hebben gevoerd. In de streek rond Cularo was hij de koning der dieven. Iedereen zocht een man met één oog waardoor hij ongestraft zijn gang kon gaan. De list om zijn rechteroog te bedekken als hij op pad was had hem veel mogelijkheden geboden. Maar op een zeker moment kreeg Garak oog voor een grote kar met goud en voor een mooi slavinnetje. Zowel het goud als Amber vielen in zijn handen. Maar het ongeluk leek zich wel aan Amber te hechten. Hij en zijn mannen werden tot slaaf gemaakt van de Helveten. Na de overwinning van de Romeinen werd hij voor de ogen van Amber vernederd door Romeinse soldaten. Amber die nu naast hem zit terwijl vanuit de verte een man op hen af komt lopen. Het is iemand die Amber kent, het is Milon (zie het eerste deel uit deze reeks). Hoewel Amber opgetogen is om hem te zien, is er ook wantrouwen. Want Milon onderhoudt goede relaties met de Romeinen. Zou hij een spion voor hen zijn? Maar voorlopig is Milon in staat om Amber en Garak mee te nemen. Hij beschikt over het zegel van Caesar en mag 100 kinderen uitzoeken die de druïden moeten gaan helpen. Garak beseft dat zij voorlopig met Milon mee moeten gaan. Ondertussen overziet Caesar de gevolgen van de veldslag. Na een laatste inspectie wil hij kwartier gaan maken in Bibracte (Autun). Daar wil hij een vergadering met de belangrijkste Gallische stamhoofden. Tijdens de wandeling loopt Caesar de tent binnen van Milon. Hij slaapt maar het oog van Caesar valt op Amber. En natuurlijk herkent hij haar van het banket van Crassus. Het was Caesar die de vluchtende Amber voorzag van een mantel (zie het eerste deel van de serie). Garak en Amber in de tent van Milon uit de strip Vae Victis!, tekening van Mitton En nu beveelt hij Amber die avond naar zijn tent te komen. Dat zij nu bij Milon hoort is voor Caesar uiteraard niet van belang. Voor de ogen van Milon en Garak wordt de jonge vrouw weggevoerd. Maar er zijn ook andere zaken die de aandacht van de Romeinse legeraanvoerder vragen. Die avond komt Milon naar zijn tent. Hij wijst Caesar er op dat de stam van de Eduenen met grote hoeveelheden goud werden betaald. En alleen Crassus beschikt over dergelijke middelen. Daarnaast roeren nu de Germaanse stammen zich, hiertoe aangespoord door Marcellus Didius. Caesar beseft dat hij zijn maatregelen moet nemen. Het lukt de genezer wel om Amber mee te tornen maar Garak wordt door Caesar weer tot slaaf gemaakt. Alles lijkt voor niets te zijn geweest. Maar Milon biedt Garak en Amber een mogelijkheid.

Ook ditmaal zijn er genoeg verwikkelingen. Het verhaal 'Garak, de juwelendief' (Garak, le voleur de torques) begint direct na de veldslag die zich op het einde van het tweede deel had voltrokken. Ook nu wordt het verhaal in hoog tempo vertelt en moet je als lezer opletten om de grote gebeurtenissen te kunnen blijven volgen. Meer op het vlak van de hoofdpersonen duiken er weer personages op uit eerdere delen. Zo verschijnt al snel weer Milon die bij het eerste deel verdwenen leek te zijn. Ook Cloduar heeft weer zijn aandeel evenals de onbetrouwbare en wraakzuchtige Didius. En wat Milon al eerder overkwam gebeurt nu met Garak. Is hij echt uit de reeks verdwenen of duikt hij in een later stadium weer op een aandeel te hebben in de vertelling? De tijd zal het leren. De mannelijke hoofdpersonen delen wel één karaktertrek, allen vallen als een blok voor Amber. Ieder op zijn eigen manier, maar toch. Van deze groep lijkt Garak het minst betrokken bij de jonge vrouw, terwijl ze aan hem haar hart verpand had. Iets waar ze op het einde toch weer wat afstand van neemt, hoewel ze iets van Garak bij zich draagt. De serie ontvouwt zich tot een reeks waarin de verwikkelingen van de jonge vrouw Amber en de mannen in haar leven je langs grote gebeurtenissen uit de geschiedenis voeren.

4 Milon, de stormbezweerder

Vae Victis! - Milon, de stormbezweerder (Milon, le charmeur d'orages)

Het is eind augustus van het jaar 58 v.Chr. (het Romeinse jaar 695). De legioenen van Julius Caesar halen vernietigend uit naar de Germaanse invallers. De indringers worden verpletterd. De Germanen worden teruggedreven naar de Rijn. Velen sterven. Hun leider Ariovistes slaagt er wel in levend de overkant te bereiken maar is alles kwijt. Caesar laat zich behandelen aan een lichte verwonding die hij heeft opgelopen bij de gevechten. Nadat hij een eerbetuiging van zijn mannen in ontvangst heeft genomen vraagt hij waar Milon is. Niemand schijnt het te weten, ook Diviciacos de druïde niet. Van prins Celtill hoort de Romeinse legeraanvoerder dat Milon reist in het gezelschap van Amber, iets wat Caesar zeer interesseert. Direct stuurt hij een groep Romeinse cavaleristen achter Milon en Amber aan om hen terug te halen. Het tweetal galoppeert op dat moment naar het westen. Milon wil een zo groot mogelijke afstand tussen hen en de troepen van Caesar. Maar Amber is zwanger met het kind van Garak en kan daarom niet blijven reizen. Ze overnachten in de open lucht en wanneer ze de volgende dag weer verder willen gaan wordt de aandacht van Amber getrokken door een geluid. Het is een schreeuw en toekijkend vanuit de bosjes zien ze hoe een groep mensen door Romeinse ruiters worden afgeslacht. Zo snel als ze kunnen gaan ze er vandoor, verder naar het westen. Milon en Amber op de vlucht uit de strip Vae Victis!, tekening van Mitton Omdat ze beseffen dat ze bijna geen wapens hebben om zichzelf te verdedigen kopen ze van een boer een boog. Het is niet veel maar het is iets. En weer gaat de tocht verder. Beiden schrikken wanneer ze in het woud stuiten op een eik die blijkbaar heilig is voor de bevolking. Overal hangen botten en schedels aan de takken. Die nacht heeft Milon een nachtmerrie. Een duïde wil Amber en haar ongeboren kind offeren. Ook Milon wordt slachtoffer van het moordenaarsmes. Badend in het zweet wordt hij wakker. Was het maar een droom of zit er een voorspellende waarde in vraagt Milon zich af. Zijn ze in gevaar? Ze zijn gereed om verder te trekken wanneer ze zien hoe een jongen van zijn vader wordt meegenomen. Amber en Milon doden twee van de aanvallers en redden de jongen. Maar dit is pas het begin van de ellende. Zou de nachtmerrie van Milon dan toch uitkomen?

In het vierde deel van de serie, met als titel 'Milon, de stormbezweerder' (Milon, le charmeur d'orages), volg je als lezer de belevenissen van Milon en Amber. De stormbezweerder is tot over zijn oren verliefd op de mooie vrouw maar beseft dat er nu niets moois kan groeien. Wel lukt het hem om min of meer het vertrouwen van Amber te winnen. De mensenoffers gebruikt Rocca om terug te grijpen op het vorige deel waarin Milon opnieuw zijn intrede deed in de reeks. Het scenario richt zich ditmaal op een kleinere schaal van handelingen waardoor het verhaal overzichtelijk is. Het verhaal wordt op een spannende manier besloten waardoor je direct naar het volgende deel toe wilt.

5 Didius, de terugkeer van een snoodaard

Vae Victis! - Didius, de terugkeer van een snoodaard (Didius, le retour de l'infâme)

Amber is in de handen gevallen van een fanatieke druïde, die haar voor de ogen van zijn volgelingen wil offeren. Naakt vastgebonden aan de heilige eik dreigt het einde voor Amber en voor het nog ongeboren leven dat zij in zich draagt. Maar Milon heeft niet stilgezeten. Hij is hulp gaan zoeken en heeft deze gevonden in het Romeinse kamp. De jonge prins Celtill komt met zijn manschappen mee met Milon. Onder hen is de woesteling Cloduar. Op het moment dat de waanzinnige priester wil toeslaan suist er een pijl door de lucht die hem in de onderarm treft. Een woest gevecht volgt. Milon baant zich een weg naar Amber en slaagt er in om haar te bevrijden. De volgelingen van de priester slaan op de vlucht. Maar de Bellovaken trekken zich slechts tijdelijk terug. Er zal zeker een nieuwe aanval komen. En dus hebben ze een plek nodig waar zij zich teweer kunnen stellen. In het nabij gelegen dorpje bouwen zij zo snel mogelijk verdedigingsstellingen. Terwijl de soldaten in de weer zijn is Milon met de hoogzwangere Amber een hut binnengegaan. Het kind zal ter wereld komen, hoewel het eigenlijk veel te vroeg is. De Bellovaken verschijnen inderdaad weer en eisen de vrijlating van de druïde. Nadat Cloduar heeft duidelijk gemaakt hoe er over hun eis wordt gedacht neemt het felle gevecht een aanvang. Stormloop na stormloop krijgen de verdedigers te verduren. Maar ze houden voorlopig stand. Wanneer de situatie toch wanhopig dreigt te worden doet Cloduar iets wat niemand verwacht. Hij spietst de druïde waarna de aanvallers afdruipen. Amber blijft strijdvaardig, tekening van Mitton De gevechten hebben vele levens geëist, maar er is ook een nieuw leven begonnen. Amber is bevallen van een dochter, die zij Boadicaë noemt. Nu de Bellovaken naar het zuiden zijn vertrokken acht prins Celtill dat hij aan zijn verplichtingen heeft voldaan en vertrekt met zijn manschappen. Zo scheiden ook weer de wegen van Amber en Colduar. De prins wil nog maar een ding, zijn geboortegrond heroveren en treedt daarom weer uit Romeinse dienst. Dat is iets wat Caesar niet gelegen komt want de strijd met de Belgen is ongemeen fel. Hij krijgt echter wel de kans om, via een tussenpersoon, een groep Germaanse ruiters op de Belgen los te laten. Een aanbod dat Caesar aanvaard, hoewel hij niet weet wie er achter het aanbod zit. Na zijn overwinning bij de rivier de Aisne worden de meeste Belgische stammen onderworpen en beloofd Caesar ook direct iets aan de plunderende Germanen te gaan doen. En wat de plunderaars aanrichtten kunnen Amber en Milon met eigen ogen aanschouwen nu ze weer verder reizen naar de kust. Moord, brandstichting, plundering en verkrachting zijn de sporen die de Germanen achterlaten. Amber en Milon zullen hun uiterste best moeten doen om deze woestelingen te ontwijken. Maar zal ze dit ook lukken? Bovendien wacht hen een oude vijand.

In het vijfde deel uit de serie Vae Victis komt het kind van Amber en Garak ter wereld. Ondanks dat het meisje te vroeg geboren is moeten ze wel verder trekken door een Gallië dat in brand staat. Heel even ontstaat het idee dat ook de vader van de jonge Boadicaë zal terugkeren. Natuurlijk gebeurt dit niet en dreigen Amber en Milon in handen te vallen van de wrede Didius. Uiteindelijk ontkomt Amber en zal zij eindelijk haar vaderland Brittannië bereiken. Dit gegeven hebben de makers verweven tussen de handelingen en gevechten die zich ook werkelijk hebben afgespeeld tijdens de campagne van Caesar in het huidige Frankrijk en België. Ditmaal zijn de overall gebeurtenissen, zoals de gevechten bij de rivier de Aisne beter gescheiden van de belevenissen van Amber waardoor het verhaal 'Didius, de terugkeer van een snoodaard' (Didius, le retour de l'infâme).

6 Boadicaë, de woeste krijgsvrouw

Vae Victis! - Boadicaë, de woeste krijgsvrouw (Boadicae, la guerrière folle)

Om te ontkomen aan de wraakzuchtige Didius is Amber, wiens echte naam Boadicaë is, met een groep vissers gevlucht over het kanaal. Maar er was wel een prijs, ze moest haar jonge kindje achterlaten. De kleine scheepjes hebben de oversteek naar Brittannië gemaakt en komen aan bij de kust. Er wacht hen echter niet een hartelijk welkom. De lokale bevolking heeft het al moeilijk genoeg en alleen zij die een beroep hebben waar de eilandbewoners iets aan hebben mogen in het dorp blijven. Anderen moeten weer vertrekken of lopen het risico om tot slaaf gemaakt te worden. Boadicaë houdt een vurig betoog waarin zij waarschuwt voor de op handen zijnde invasie van de Romeinen onder Julius Caesar, maar ze ontvangt hoongelach. Toch neemt iemand het voor haar op. Een man uit een acrobatengezelschap genaamd Yorc. Hij daagt de leider van het dorp uit dat hij en zijn twee kompanen de mannen uit het dorp kunnen verslaan. De drie acrobaten maken de weddeschap waar. Naast Yorc zijn dit een reusachtige man die Dwerg wordt genoemd en de wat kruiperige man genaamd Mooie Jongen. Wanneer de drie acrobaten verder trekken sluit Boadicaë zich bij hen aan. Mooie Jongen denkt dat er seksueel wel wat te halen valt, maar komt heel snel van een koude kermis thuis. Nu wil Yorc haar wel op sleeptouw nemen, maar dan moet Boadicaë wel iets toevoegen aan de voorstelling. Boadicaë van haar kant wil de dorpen afgaan om de inwoners te waarschuwen voor het Romeinse gevaar en dus is er een nieuwe act geboren. Boadicaë de krijgster uit het verre Rome. Boadicaë verdedigt zich uit de strip Vae Victis, tekening van Mitton Tijdens de reis leert Mooie Jongen iets over de achtergrond van Boadicaë. Mogelijk dat zij bij de Icenen vandaan komt en dat haar vader de chef was van een stam. Voorlopig blijft Boadicaë echter in het ongewisse over haar afkomst. Die onzekerheid heeft prins Celtill niet. Nadat hij zijn verplichting aan de Romeinen heeft vervuld is hij met zijn krijgers, waaronder Cloduar, onderweg naar de vesting die door zijn oom bezet gehouden wordt. En deze oom, Gobanicio, is van niet zins zijn neef zomaar de troon te geven. Een verbitterd gevecht volgt. Hierbij raakt Celtill zijn trouwe adviseur Critovax kwijt door verraad, maar hij en zijn mannen slagen er in om de vesting te nemen. Voor Gobanicio heeft Celtill een speciaal einde in gedachten. Terwijl Celtill zijn erfenis veilig stelt bevindt Milon zich in een heel andere situatie. Hij heeft het kind van Amber en Garak kunnen redden. Althans tot nu toe want de wraakzuchtige Didius is zeer onvoorspelbaar. Alleen door te hinten dat het kind van Amber mogelijk een belangrijke Romein als vader heeft slaagt hij er in om kind in leven te houden. En Didius stuurt Milon naar deze Romein toe. Maar Julius Caesar is niet bepaald onder de indruk van de eisen van Didius. Hij stuurt Milon terug naar de woesteling met de heimelijke opdracht om, wanneer de gelegenheid zich voor doet, een einde te maken aan het leven van Didius. En Caesar zelf? Hij bereidt zich voor op een invasie. Een invasie van Brittannië.

Het zesde deel uit deze reeks heeft de titel 'Boadicaë, de woeste krijgsvrouw' (Boadicae, la guerrière folle) meegekregen. De naam Boadicaë verwijst naar de echte naam van Amber. Terug in haar geboorteland wordt een tipje van de sluier van haar verleden opgelicht. In dit deel wordt op een interessante manier het verhaal verdeeld over drie verschillende locaties, waarbij de verschillende personages voorbij komen. Celtill en Cloduar die een veldslag voeren. Milon, Caesar en Didius die ieder zo hun eigen belangen hebben in het westen van Gallië. En natuurlijk Amber die door Brittannië trekt. En hier worden weer een nieuw personages toegevoegd in de personen van de drie acrobaten. Rocca en Mitton slagen er uitstekend in om een sterk verhaal neer te zetten waarbij de verhaallijnen mooi in elkaar overgaan. Dit smaakt naar meer.

7 Yorc, de acrobaat

Vae Victis! - Yorc, de acrobaat (York,le bateleur)

In het gezelschap van Yorc en de andere acrobaten trekt Amber door het land van de Icenen (wat later Norfolk zou worden). In een vrolijke bui loopt ze een stukje voor de anderen uit. Maar met de vrolijkheid is het snel gedaan wanneer de voeten van Amber langzaam wegzinken in de ondergrond. Yorc, Dwerg en Mooie Jongen vormen een keten en proberen zo bij Amber te komen. Maar de poging faalt en snel ondernemen ze een tweede poging want Amber zinkt snel weg. Echter het drietal schat de situatie helemaal verkeerd in en tuimelen ook in de zuigende aarde. Plots worden er van de zijkant touwen gegooid en een groep woest uitziende mannen trekken het gezelschap weer op vaste grond. De acrobatengroep zijn gered door een groep Icenen. De leider maakt het hen uit voor een stel idioten, wat Yorc niet zint. De Icenen kunnen de vier direct tot slaaf maken omdat ze hun leven hebben gered maar de leider van de groep heeft een ander idee. Een gevecht, tussen een Iceen en één van de acrobaten. Wint de acrobaat dan behouden ze hun vrijheid. De Icenen voeren de vier mee naar hun dorp waar ze de mest, want dat was het waar ze in terecht waren gekomen, van het lichaam kunnen wassen. De avond is al gevallen wanneer het gevecht plaats moet vinden. De leider schuift een krijger naar voren met de naam Arulf en wijst Amber aan als de tegenstander. Nu denkt Arulf het gevecht makkelijk te winnen, maar Amber is niet voor de poes. Na een felle trap in de edele delen van Arulf wint ze het gevecht en behouden de acrobaten hun vrijheid. Amber in de problemen uit de strip Vae Victis!, tekening van Mitton Er volgt een groot feest waarbij de acrobaten hun kunsten tonen. Maar aan de feestelijkheid komt abrupt een einde wanneer een druïde zich ermee bemoeit. Hij bepaalt dat de vier naar de heer van Algar moeten worden gebracht. De volgende dag worden Amber, Yorc, Dwerg en Mooie Jongen naar de nederzetting gebracht van de heer van Algar. Maar terwijl ze de reis maken beseft Amber dat ze de omgeving herkent. Ze is hier eerder geweest! Terwijl de vier de nederzetting binnengaan is de situatie van Cloduar minder enerverend. Hij is nog steeds in dienst bij prins Celtill maar hij verveelt zich een ongeluk. Er gebeurt helemaal niets. Omdat de prins hem niet uit vrije wil laat vertrekken, sluipt Cloduar op een nacht de vesting uit op zoek naar avontuur. En op zoek naar een spoor van Amber. Lang duren zijn omzwervingen echter niet want hij valt in de handen van een groep Germanen. Het lijkt het einde van de rit te worden voor Cloduar maar het geluk lacht hem toch toe. Want net op tijd wordt hij gered door Milon. De Germanen horen bij de plunderaars van Didius. Onderweg naar het kamp van deze wrede man neemt Milon Cloduar in vertrouwen. Hij heeft van Caesar de opdracht om Didius te vermoorden.

De reeks lijkt per deel beter te worden. Rocca en Mitton pakken in 'Yorc, de acrobaat' (York,le bateleur) de draad weer op volgens het, inmiddels bekende, recept. De verhaallijnen spelen zich op verschillende plekken af maar convergeren dan weer naar een centraal punt waar een aantal van de hoofdpersonages elkaar zullen treffen. Amber (of eigenlijk Boadicaë) is terug op de plek waar zij opgroeide. De jonge vrouw is in handen gevallen van Sligo, de halfbroer van haar vader. Milon en Cloduar zetten voet op Britse bodem en Caesar is bezig met voorbereidingen om het eiland in te nemen. Vae Victis! is een boeiende en spannende serie.

8 Sligo, de overweldiger

Vae Victis! - Sligo, de overweldiger (Sligo, l'usurpateur)

Door verraad is Amber in handen gevallen van haar oom Sligo, de man die haar vader heeft vermoord om de macht te grijpen. Hij beseft dat de jonge vrouw zijn nicht is en de echte erfgename van de troon. Maar naar buiten toe doet hij alsof hij niet gelooft in de claim van Amber. Maar in de zomer van 57 v.Chr. gebeurde er veel meer. Caesar is bezig om in Gallië definitief orde op zaken te stellen. Bovendien wil hij Brittannië binnenvallen. Maar dat kan alleen als de lastige Venetische stammen zijn onderworpen en hun vloot is vernietigd. Caesar heeft een vertrouweling, Brutus, met deze taak belast. Maar de eerste gevechten waren niet succesvol voor de Romeinen. Daarom besluiten ze de zaken anders aan te pakken. Caesar weet dat, zodra zijn legioenen oprukken, de Venetische stammen de zee zullen kiezen. Hun schepen zijn wendbaarder dan de Romeinse. Samen met Brutus ontwikkelt de Romeinse legeraanvoerder daarom een nieuwe tactiek. En deze tactiek is wel succesvol. De Venetische stammen worden vernietigend verslagen en de weg naar Brittannië ligt open. Nu is Caesar niet de enige die een oversteek wil gaan maken. Milon en Cloduar zijn hem, in gezelschap van een jonge vrouw die de baby van Amber bij zich heeft, al voorgegaan. Ze komen aan op het eiland. Maar waar te beginnen met zoeken? Want ze hebben geen idee waar Amber naar toe gegaan kan zijn. Milon grijpt in uit de strip Vae Victis!, tekening van Mitton Het eerste dorp dat zij in het zicht krijgen is een goed punt om te beginnen. Maar hier lijkt niemand zich een jonge vrouw te herinneren die Amber heet. Het is dankzij Milon dat ze een nachtelijke overval kunnen verijdelen. Zo trekken ze verder. Van dorp naar nederzetting. Overal stellen ze dezelfde vraag en overal krijgen ze hetzelfde antwoord. Nee. Een jonge vrouw met de naam Amber is hier niet geweest luidt het telkens. Dan helpt het toeval een handje. Milon komt de visser tegen die Amber naar Brittannië heeft gebracht. Het oog van de visser valt op de baby en hij maakt de opmerking dat de kleine dezelfde naam heeft als de moeder, namelijk Boadicaë. Dan valt het kwartje bij Milon. Ze hebben de verkeerde vraag gesteld! Natuurlijk kent niemand een jonge vrouw met de naam Amber, ze is immers in haar thuisland en zal haar echte naam Boadicaë gebruiken. En dus begint de zoektocht opnieuw. Ditmaal met meer succes. Ze komen er achter dat Amber zich heeft aangesloten bij een groep acrobaten onder leiding van York. De acrobaat is ondertussen bezig om het verzet tegen Sligo te organiseren, met behulp van Arulf. Milon en zijn gezelschap sluiten zich uiteindelijk bij hen aan. De plannen worden gesmeed om Amber te bevrijden uit de handen van haar wrede oom.

In 'Sligo, de overweldiger' (Sligo, l'usurpateur) speelt het verhaal zich grotendeels af op het Britse eiland, waarbij de nadruk in het begin meer ligt op de zwerftocht van Milon en Cloduar. Dit is nodig om de verschillende personages weer bijeen te brengen. Met het vooruitzicht van de invasie die Caesar aan het voorbereiden is, lijkt dit deel vooral bedoeld als aanloop naar het volgende album. Het tempo van het verhaal is wat lager en het scenario is vooral bedoeld om de personages zo neer te zetten dat zij allen Caesar kunnen treffen. De dood van York betekent natuurlijk wel het afscheid van een van deze personages, maar in de volgende delen zullen er weer genoeg nieuwe opduiken. Snel doorlezen dus.

9 Gaius Julius Caesar, de veroveraar

Vae Victis! - Gaius Julius Caesar, de veroveraar (Caïus Julius Caesar, le conquérant)

Caesar bevindt zich op zee. Het schip moet hem naar Rome brengen. Maar onderweg wordt het aangevallen door piraten die de jonge Caesar gevangen nemen. Wanneer hij het kamp wordt binnengebracht ziet hij Amber. Nadat de Romein is vrijgekocht komt hij terug naar het roversnest en verwoest het. Maar de vrouw met het rossige haar ontsnapt hem. Dan wordt Caesar wakker. De droom die hij had ging over zijn jeugd maar waarom duikt de Britse vrouw daarin op vraagt hij zich af. Caesar bevindt zich in werkelijkheid in Gallië, ter voorbereiding van de invasie van Brittannië. En hij wacht op schepen om zijn troepen te vervoeren. Terwijl hij over de zee staart vraagt hij zich af waar de Britse vrouw is. Amber is op dat moment in haar dorp. Ze geniet van haar dochter Boadicaë. Maar er zijn spanningen in het kamp. Spanningen die toenemen wanneer Milon ziet hoe Arulf Amber begeert. En in zijn ogen is de begeerte wederzijds. Dit doet hem besluiten alleen verder te reizen. Dit tot verdriet van Amber, maar het besluit van de Etrusk staat vast. In het Romeinse kamp gaan de voorbereidingen verder. Caesar heeft verspieders naar het eiland gestuurd. Zij verkondigen de boodschap dat Rome alleen schattingen wil hebben. Maar Caesar weet dat de eilandbewoners dit zullen weigeren. Dit zal hem de aanleiding geven om tot de aanval over te gaan. Ondanks dat het aantal schepen onvoldoende is, besluit Caesar toch tot de oversteek. Net ten zuiden van het huidige Dover gaan ze aan land. Naar het strijdtoneel uit de strip Vae Victis!, tekening van Mitton De verdedigers worden geleidt door iemand die grote kennis draagt van de Romeinse tactieken. Milon heeft zich aan de kant van de Britten geschaard. Het nieuws van de invasie bereikt ook het dorp van Amber. En als koningin van haar volk leidt ze de mannen richting het strijdtoneel.

Nadat het gezelschap in het vorige deel herenigd werd, leek het er sterk op dat Amber nu de persoonlijke confrontatie met Caesar aan zou gaan. Maar zover komt het niet (op een klein gedeelte op het slagveld na). In dit deel 'Gaius Julius Caesar, de veroveraar' (Caïus Julius Caesar, le conquérant), wordt de fascinatie van de diverse mannen met Amber nogmaals benadrukt. Zo zeer zelfs dat het bijna lijkt alsof Caesar alleen Brittannië wil binnenvallen om Amber weer te zien. Nu zal dit geschiedkundig wat overdreven zijn, wat wel op waarheid berust is de gevangenneming van de jonge Caesar door een groep piraten. Julius Caesar werd 38 dagen gegijzeld en vrijgekocht. Ook het stukje over de 50 talenten schijnt op waarheid te berusten. Benieuwd waar het volgende deel je als lezer naar toe brengt en wat het lot van Milon zal zijn.

10 Arulf, de Iceniër

Vae Victis! - Arulf, de Iceniër (Arulf l'Icénien)

In de vroege ochtend van 31 augustus 55 v.Chr. landt de Romeinse invasiemacht van Julius Caesar op het Britse eiland. Er zijn echter direct al tegenslagen. Tijdens de oversteek waren de Romeinen overvallen door een storm waardoor de invasievloot niet bij de gewenste stranden terechtkomen en hun aankomst wordt vroegtijdig opgemerkt. Ondertussen nadert Amber de kust met een strijdmacht. Na felle gevechten lukt het de Romeinen om een bruggenhoofd te vestigen, maar Milon weet dat de legioenen van Caesar te sterkt zullen zijn. Dus is er een list nodig. Het lukt Milon om tijd te winnen zodat Amber met haar mannen zich bij het gevecht kunnen voegen. Tijdens het gevecht ziet Sligo, de oom van Amber, zijn kans schoon om wraak te nemen. Hij neemt Milon gevangen en vlucht naar de Romeinse linies. Caesar ziet geen andere mogelijkheid dan zich terug te trekken en zo schepen de Romeinen zich in, terug naar het vasteland. Amber is bevreesd voor het lot van Milon want Caesar kan vermoeden dat de Etrusk hem verraden heeft. En Amber heeft gelijk om bevreesd te zijn want al op de terug vaart worden Milon en Sligo voor Caesar gebracht. Hoewel Milon zijn verraad moet opbiechten spaart Caesar zijn leven. Samen met Sligo wordt hij naar de galeien gestuurd om als roeier te dienen. Ook bij deze overtocht worden de Romeinse schepen overvallen door een storm en wordt de vloot uit elkaar gedreven. Het schip waar Milon en Sligo opzitten komt geïsoleerd te varen en wordt aangevallen door door de Veneten. De Romeinen delven het onderspit en opnieuw wordt Milon gevangen genomen. Sligo vertelt de Veneten dat hij een Romein is. Dit lijkt het einde te betekenen voor de Etruskische arts, maar het geluk blijft aan zijn zijde. Een Romeinse patrouille valt op haar beurt de Veneten aan en zo blijft Milon in leven. Bovendien komt Milon een bekende tegen, het is Titus Labienus (zie het tweede deel uit deze serie). Sligo op zijn beurt ziet kans om te ontkomen met een groepje Veneten. Met een klein schip wagen ze de overtocht en komen aan in de beurt van Cantium (het huidige Kent). Hij wordt samen met de andere overgebracht naar de hoofdstad. Hier bevinden zich ook Amber (die door de Inceniërs Boadicaë wordt genoemd), Alruf en Cloduar. Amber is geraakt uit de comic Vae Victis!, tekening van Mitton Na de gewonnen slag hebben de verzamelde stammen een groot feest gehouden. Maar Amber is ervan overtuigd dat Caesar terg zal keren met een grotere strijdmacht. De stammen moeten onder één leider verenigt worden. Maar wie moet deze alliantie aanvoeren? De krijgers zullen nooit een vrouw aan hun hoofd accepteren. Er moet een Cingetorix (leider der leiders) worden gekozen. Uiteindelijk valt de keuze op Cassivellaunos, de leider van de stam der Cassen. De aankomst van Sligo wekt uiteraard de nodige beroering. En hoewel hij een hekel heeft aan zijn nicht is de haat van Sligo voor de Romeinen nog groter. En dus biedt hij zijn diensten aan. Hoewel Amber hem voor geen meter vertrouwt spart ze zijn leven. Aan de overkant van het kanaal blijkt Caesar te zijn teruggekeerd naar Rome. En Amber had gelijk. De Romeinen bereiden zich in de herfst en winter voor op een nieuwe invasie. In de zomer van 54 v.Chr. verschijnt een machtige Romeinse vloot voor de kust. Amber trekt met haar manschappen op naar de kust, klaar voor een nieuw gevecht. Ze aanschouwen de machtige strijdmacht die zich aan het ontschepen is. Cassivellaunos heeft nog geen aanval gedaan maar Amber praat hem snel om. De verzamelde stammen trekken ten strijde. Ook Amber bevindt zich midden in het strijdgewoel. Dan wordt ze geraakt door een pijl, iets wat ook Milon en Caesar hebben gezien. De stammen trekken zich dan terug. Is dit het einde voor Amber?

Deel tien uit de reeks heeft als titel 'Arulf, de Iceniër' (Arulf l'Icénien) meegekregen. Opnieuw tracht Caesar om Amber te hervinden en te veroveren. Het verhaal wordt voor een groot deel gedragen door de gevechten tussen de Romeinen en de eilandbewoners, maar ook de rol van Milon is van groot belang. De Etrusk wordt heen en weer geslingerd tussen de strijdende partijen, maar eigenlijk wil hij alleen maar bij Amber aan haar zijde zijn. Op het einde lijkt de Etrusk zijn einde te vinden. Voor Amber lijkt dit in ieder geval wel zo te zijn. Caesar ziet kans om een deel van het eiland te onderwerpen en in victorie naar Rome terug te keren. Maar Milon leeft nog. Net als bij de vorige delen vliegen de namen van de verschillende stammen je om de oren, het blijft dus opletten geblazen. Maar er zijn genoeg aanknopingspunten om uit te kijken naar het volgende deel. Zullen Milon en Amber elkaar ooit nog terugzien bijvoorbeeld?

11 Celtill, de Vercingetorix

Vae Victis! - Celtill, de Vercingetorix (Celtill, le vercingétorix)

Tijdens het gevecht met de legioenen van Caesar is Amber zwaar gewond geraakt. Maar de verzorging die door Milon begonnen is heeft haar vruchten afgeworpen. Ze herstelt van haar verwondingen. Ondertussen zitten de Romeinen niet stil en maken ze gebruik van hun vernuftige tactiek om (een deel van) het eiland aan hun wil te onderwerpen. Milon wordt naar de kust gestuurd met een groep gijzelaars. Het konvooi wordt echter aangevallen en tijdens dit gevecht ziet Sligo zijn kans schoon om met de Etrusk af te rekenen. Het is Amber zelf die, hoewel nog gewond, ingrijpt en met een speer haar oom dood. De speer treft echter ook Milon en het heeft er alle schijn van dat hij ook dood is. Maar dit was niet het geval. Amber weet dit niet en gaat in op de avances van Arulf. Ze zal zijn vrouw worden. De tijd verstrijkt en Amber is het gedrag van Arulf meer dan zat. Ze heeft hem al een zoon, Algario, geschonken maar het enige dat hij wil is seks. Ook die dag in november 53 v. Chr. krijgt het echtpaar ruzie. Gekwetst door de afwijzing van Amber stormt Arulf naar buiten. Hij gaat jagen en besluit in zijn dwaasheid hun zoontje ook mee te nemen. Zodra ze ziet wat er gebeurt gaat Amber achter hem aan. Het duurt niet lang voordat ze haar zoontje hoort. Het kind ligt onder een boom terwijl Arulf de voedster wil bestijgen. Dit is de druppel voor Amber, ze jaagt Arulf weg en neemt haar zoontje mee terug naar het dorp. Gelukkig is Cloduar haar gevolgd en samen aanvaarden ze de tocht. Onderweg komen ze een marskramer tegen die wonderlijk genoeg een boodschap heeft voor koningin van Algar, Amber dus. Hoewel de man eerst meent dat hij voor de gek wordt gehouden krijgt Amber de boodschap toch. Tot haar grote verbijstering is het een boodschap van Milon, haar enige echte grote liefde leeft dus nog. Milon is de persoonlijke geneesheer en secretaris van Caesar geworden. De Romein dicteert de Etrusk zijn later beroemde verhaal over de verovering van Gallië (de Commentaren op de gebeurtenissen in Gallië). Iedere opstand wordt genadeloos onderdrukt. De opstandelingen worden zwaar gestraft. Vaak moeten de leiders het met hun leven bekopen en worden de overigen als slaaf weggevoerd. Nu Crassus dood is, is de relatie tussen Caesar en Pompeus nog moeilijker geworden. Zeker na het overlijden van de dochter van Caesar, de vrouw van Pompeus. Tijdens de winter was er een grote opstand van de Eburonen en de Trevieren. Hun chef, Ambiorix, verpletterde een aantal Romeinse eenheden. Caesar zwoer zich niet meer te scheren totdat Ambiorix gevangen en terechtgesteld was. Een aantal keren leek het er op dat de Romeinen Ambiorix zouden verslaan en vangen, maar de leider van de opstand ontkwam keer op keer aan de val. Het bericht van Milon is een grote schok voor Amber. De man die ze echt liefheeft leeft nog. Die nacht neemt ze een beslissing. Ze gaat met een klein gezelschap terug naar Gallië. Cloduar, dwerg en twee anderen zullen haar vergezellen. Arulf biedt zijn diensten aan maar Amber wil hem niet meenemen. Hij moet in haar afwezigheid Algar besturen een zorg dragen voor de twee kinderen. Het gezelschap trekt naar de kust en vindt een mogelijkheid om de overtocht over het kanaal te maken, hoewel dit niet zonder slag of stoot gaat. In een storm steken ze over en kunnen ontschepen voor de kust. Hier komen ze een ander gezelschap tegen dat op de vlucht is voor een Romeinse patrouille. Het viertal aarzelt niet en sluit zich aan bij de vluchtende mannen en gaan de Romeinen te lijf. De legionairs kiezen al snel eieren voor hun geld en vluchten. Dan blijkt dat er zich in het gezelschap iemand bevindt waar Amber naar op zoek wilde gaan. Het is de chef Ambiorix. Amber wil hem leider maken van de verenigde opstand tegen de Romeinse overheerser. Maar Ambiorix ziet er het nut niet van in. Aan Amber om hem te overtuigen.

In 'Celtill, de Vercingetorix' (Celtill, le vercingétorix) keert Amber terug naar het vasteland van Europa. Ze is vast van plan om een opstand te ontketenen. Is dit haar echte drijfveer of is de wetenschap dat Milon nog leeft de ware motivatie? De Etrusk is inmiddels zeer nauw verbonden met Julius Caesar, de Romein die Amber wil verdrijven. Eerst moet ze zien te bewerkstelligen dat de verdeelde stammen een leider kiezen, een Vercingetorix. Deze naam is een samenstelling van het Gallische Ver (opper), cingeto (krijger) en rix (koning) en betekent zoiets als 'de grote koning der helden' (bron: nl.wikipedia.org/wiki/Vercingetorix). Opnieuw een enerverend vervolg in deze onderhoudende reeks.

12 Adua, een wolvin huilt in Avaricum

Vae Victis! - Adua, een wolvin huilt in Avaricum (Adua, une louve hurle dans Avaricum)

De opstand die Amber voor ogen stond lijkt van de grond te gaan komen. In Cenabum (nu Orléans) worden Romeinse soldaten aangevallen en gedood. Maar in 52 v.Chr. gebeuren er meer dingen die nadelig uit lijken te gaan pakken voor Caesar. Milo had een bericht ontvangen om in de ochtend op de Via Appia bij Rome te zijn. Hier vind hij de vermoorde Publius Clodius, een vertrouweling van Caesar. De Etrusk gaat naar de generaal en meldt wat hij heeft aangetroffen. Ook in de senaat lijken de vooruitzichten van Caesar niet goed. Zijn rivaal Pompeus voert de boventoon. In Gallië wachten Amber en haar gezelschap op de volgende stap die Celtill, de Vercingetorix, zal gaan zetten. Maar hij lijkt meer geënteresseerd in seks met de donkere Adua dan in een veldtocht tegen de overheersers. Na enige tijd is Amber het wachten zat en zoekt ze de Vercingetorix op. En er is nieuws want in diverse nederzettingen is men in opstand gekomen tegen de Romeinen. De tijd om te gaan handelen is nu echt daar want het zal niet lang duren voordat Caesar zal gaan reageren. Niet alleen dat, het is wachten op de reactie van Labienus, de generaal die zes legioenen heeft in Durocortorum (nu Reims). Wanneer Celtill het tegen Labienus opneemt stuurt Caesar zijn legioenen direct daar naar toe. Er is dus een list nodig om Caesar af te leiden. In het zuiden is een bondgenoot van Celtill met zijn mannen, Lucterios. Hij bevindt zich ten zuiden van het centraal massief. Uiteindelijk wordt besloten om Amber en haar mannen naar hem toe te sturen. Gezamenlijk moeten ze de indruk wekken dat de Vercingetorix daar wil toeslaan. Lukt deze list dan is Vercingetorix in de gelegenheid om het noorden te winnen. Verwacht wordt dat Caesar met zijn legioenen zal oprukken via de vallei van de Rhône. En de Romeinse generaal reageert inderdaad op de berichten over de opstand. Milo gat met hem mee, in de hoop een spoor te vinden van Amber. Julius Caesar uit de comic Vae Victis! tekening van Mitton Na een moeizame reis door de sneeuw bereiken Amber en haar mannen inmiddels Lucterios die strijd aan het leveren is met Romeinse garnizoenen in Narbo Martius in wat nu de Ardéche is. Amber voegt zich bij hem maar het veroveren van steden lukt bijna niet. Wel zijn ze redelijk succesvol in gevechten in het open veld, maar dit zal niet genoeg zijn om de Romeinen te verdrijven. En Julius Caesar is natuurlijk een groot strateeg. Hij beseft dat oprukken via de vallei heel voorspelbaar is en besluit tot een andere koers. Het duurt niet lang voordat Amber en Lucterios vernemen dat Caesar bij Cévennes de rivier is overgestoken. Als de verzwakte troepenmacht van de opstandelingen niet in de val wil komen te zitten moeten ze nu vertrekken. In de dagen die volgen vinden ze sporen van de Romeinse aanwezigheid. Er bestaat weinig twijfel meer over, Caesar rukt op naar Gergovia (in de buurt van het huidige Clermont-Ferrand). Bovendien verzekert Caesar zich van de hulp van de Eduenen zodat de voedselvoorziening voor zijn legers op peil blijft. Amber en haar gezelschap beginnen een guerrillaoorlog tegen de invallers. Maar hoe moedig ze ook strijden, het zijn niet meer dan speldenprikken voor het machtige Rome. Een gehoopte massale opstand blijft uit. Slag na slag eindigt in het voordeel van Caesar. De opstandelingen krijgen het steeds moeilijker. Omdat een gewoon gevecht niet lijkt te baten, gaan de opstandelingen over op de tactiek van de verschroeide aarde. Zo raakt de aanvoer van voedsel voor Caesar's soldaten in de problemen. Bij Avaricum (nu Bourges) is de eerste confrontatie tussen de Romeinse veldheer Julius Caesar en de Gallische opstandeling Vercingetorix. De Galliërs bouwen muren die bestand zijn tegen vuur en stormrammen. Van gevangen Galliërs komt Caesar te weten dat het kamp van Vercingetorix in het moeras ligt maar als hij aankomt ziet hij dat het kamp van Vercingetorix op een verhoogde plaats boven het moeras ligt en onneembaar is voor Caesar die beneden op moerassig terrein staat. Vercingetorix hoopt dat Caesar nog aanvalt maar Caesar blijft wachten. Vercingetorix is ook niet van plan zijn strategische plaats af te staan en geeft de verdediging in handen van Adua. Samen met een strijdmacht wachten Vercingetorix en Amber op enige afstand. Zo moet Caesar in de tang komen te zitten. Maar ze onderschatten de Romeinse generaal.

In 'Adua, een wolvin huilt in Avaricum' (Adua, une louve hurle dans Avaricum) moet je als lezer wel doorzetten. Een grote hoeveelheid aan veldslagen, tactische manoeuvres en strategische overwegingen komen op je af. Dat kan ervoor zorgen dat het doorlezen soms enigszins moeizaam gaat en een keertje herlezen kan dan ook zeker geen kwaad. Maar de makers volgen in dit deel wel de Gallische oorlog zoals die heeft plaatsgevonden. De nederzettingen en steden hebben allemaal echt bestaan of bestaan nog steeds. Dit alles vormt de opmaat naar de finale die nog even op zich laat wachten. Opvallend is dat geen van de hoofdpersonages de boventoon voert. Amber, Caesar, Vercingetorix, Milon, ze spelen allen hun rol in dit grootse drama.

13 Titus Labienus, de strateeg

Vae Victis! - Titus Labienus, de strateeg (Titus Labienus, le stratège)

Julius Caesar belegerd in 52 v.Chr. met zijn legioenen Avaricum, hoofdstad van de Biturigen. Na een maand hard werken is de stad volledig ingesloten en maken de Romeinen zich op om tot de aanval over te gaan. In de belegerde stad wacht de ongeruste Adaun met haar strijders op een actie van de kant van Celtill, de Vercingetorix. Terwijl de aanval begint en de krijgers van Avaricum heftig weerstand bieden, bevindt de Vercingetorix zich, samen met onder meer Amber en een groep stijders, zich in de bossen die in de buurt liggen. Wanner Amber ziet dat de slag om Avaricum is begonnen beseft zij dat het tijd wordt om de Romeinen aan te vallen. Maar de Vercingetorix wil dit niet. Hij vindt de Romeinse versterkingen te machtig om in te nemen. Hoewel ook Lucterios opmerkt dat Amber gelijk heeft, weigert Celtill om tot de aanval over te gaan. Hij grijpt het excuus aan dat de raad van de stammen hem wil spreken en doet niets om Adaun en de inwoners van Avaricum te helpen. De Romeinse oorlogsmachine kan ongestoord haar gang gaan. En deze machine is een geoliede machine. Maar ondanks dat, hebben de legioenen moeite om de stad binnen te komen. Aanval na aanval wordt afgeslagen. Dan melden generaal Titus Labienus en Milon zich bij Caesar. Gesterkt door de aanwezigheid van een vertrouweling als Labienus geeft Caesar nogmaals het bevel om de stad aan te vallen. En ditmaal is de aanval wel succesvol, de Romeinen dringen de stad binnen. Aduan wil onder geen beding gevangen genomen worden en pleegt zelfmoord. Haar bloed is zeker niet het enige dat vergoten wordt. De Romeinse soldaten mogen van Caesar hun gang gaan. Een ongekende wreedheid daalt neer op de inwoners van Avaricum, een bloedbad wordt aangericht. Avaricum wordt uitgeroeid, dit tot afgrijzen van Milon. Onenigheid tussen Amber en Celtill uit de comic Vae Victis! De Etrusk maakt van zijn afkeer geen geheim, ook niet voor Caesar. Een gevaarlijke tactiek voor de geneesheer. Ondertussen is Celtill met zijn gezelschap in het kamp aangekomen en spreekt hij met de raad. De Galliërs zijn niet tevreden met het uitblijven van krijgsverrichtingen door de Vercingetorix. Maar hij blijft bij zijn standpunt dat het niet mogelijk was om Avaricum te ontzetten. Bovendien, zo stelt hij, heeft hij deze directe confrontatie niet gewild met de Romeinen. Hij wil de tactiek van de verschroeide aarde voortzetten zodat de legioenen zonder voedsel komen te zitten. Nu Avaricum is ingenomen hebben de Romeinen weer nieuwe mondvoorraad. Na de slag om Avaricum bereiden beide legers zich op hun eigen manier voor op de confrontatie die moet gaan komen. Uiteindelijk zetten beide legers koers naar het noorden. Zonder dat ze het van elkaar weten zijn Amber en Milon op weg naar dezelfde plek. Amber, Lucterios, Cloduar, dwerg en een groep strijders reizen door het verwoeste land. Ze zijn onderweg naar Lutetia (de huidige Franse hoofdstad Parijs). Ze willen de Parisi overhalen hun kant te kiezen in de strijd want tot op heden zijn ze neutraal gebleven. Bij zonsondergang bereiken ze de stad die gelegen is op een eiland in de Sequana rivier (naar de godin van de rivier, nu de Seine). Ook Labienus beseft het strategisch belang van Lutetia. Pompeus heeft hem extra legioenen gezonden en met deze strijdmacht (en in het gezelschap van Milon) trekt de Romeinse generaal op naar de stad van de Parisi. Amber en har groep wacht in Lutetia niet bepaald een warm ontvangst. Iedereen weet van de val van Avaricum en de Vercingetorix is er niet in geslaagd ergens anders een overwinning te behalen. Hoewel de Parisi de opstandelingen liever zien vertrekken, bieden ze hen toch onderdak voor de nacht. Wanneer er versterkingen arriveren voor de opstandelingen, wordt besloten om slag te leveren met de Romeinse legioenen van Labienus. De slag om Lutetia gaat een aanvang nemen.

Met grote vaart wordt het verhaal verder vertelt in 'Titus Labienus, de strateeg' (Titus Labienus, le stratège). Na Avaricum gaat het verhaal verder naar Lutetia waar Amber leiding geeft aan het gevecht met de legioenen van Titus Labienus. Inderdaad een groot strateeg, hoewel Amber zich ook zeker doet gelden. De gevecht eindigen in een halve overwinning voor de Romeinen. De opstandelingen moeten Lutetia opgeven, maar ontsnappen. Wat de verrichtingen van Celtill zijn blijft lang ongewis, pas op het eind van dit deel kom je daar achter. De Vercingetorix is bij Gergovië. De stad is omsingeld door Caesar, maar Celtill is niet in de stad zelf. Opmerkelijk is ook de verhouding van Amber tegenover Milon. De Etrusk riskeert zijn leven om haar te vinden tijdens de slag om Lutetia, maar Amber lijkt hem als een vijand te zien die ze wil doden. Of toch niet? Een prima episode in deze serie over de strijd in Gallië.

14 Critovax, de schande voorbij

Vae Victis! - Critovax, de schande voorbij (Critovax, au-delà de l'ignominie)

Amer en haar gezelschap zijn in mei 52 v.Chr. aangekomen bij Gergovië. Julius Caesar en zijn legioenen bevinden zich, net als Celtill en zijn krijgers, zich voor het oppidum van de Avernische hoofdstad. Het is dezelfde tactische situatie als waarin ze een maand eerder tegenover elkaar stonden voor Avaricum. Toen is de padstelling op een ramp uitgelopen voor de opstandelingen. De stad Avaricum werd ingenomen en uitgemoord. Celtill bevindt zich met zijn mannen op een heuvel, enigszins links van Gergovië. Caesar is bezig om de stad op het oppidum volledig te omsingelen. Wanneer Amer en haar mannen aankomen, heeft Caesar al een versterkte linie voor zich opgetrokken. Amber beseft dat de Vercingetorix zal moeten handelen. Nu laat hij zich volledig afsluiten van de strijders in Gergovië. Cloduar ziet het somber in. Alleen wanneer de mysterieuze Critovax met zijn Germaanse huurlingen zou verschijnen, kan de slag misschien nog gewonnen worden. Maar Amber twijfelt inmiddels aan het bestaan van Critovax, wellicht is hij een hersenschim. Omdat ze daar niet op kan wachten, ontwikkeld zich in het hoofd van de koningin van de Inceniërs een ingenieus plan. Ze wil alleen door de linies van de Romeinen sluipen en zo de stad Gergovië binnengaan om het verzet aan te wakkeren. Cloduar en de mannen moeten voor een korte afleiding zorgen. Hoewel Cloduar het plan maar niets vindt, gehoorzaamd hij Amber toch. Een korte, felle charge wordt uitgevoerd en het plan van Amber slaagt bijna. Maar net op het eind wordt ze gesnapt door een groepje Romeinse legionairs. Die hebben zo hun plannen met de mooie vrouw. Maar haar goden hebben Amber niet verlaten want plots is daar Milon, die de rang heeft van officier in het leger van caesar. Hij neemt de vrouw waar hij zoveel van houdt mee en brengt haar in de veiligheid van zijn tent. Hij smeekt haar om terug te keren naar haar eiland en daar gelukkig proberen te leven. Zodra de oorlog voorbij is, wil Milon zich bij haar voegen. Daar kan wat Amber betreft geen sprake van zijn. Hun samenzijn wordt onderbroken wanneer Caesar naar Milon vraagt. De Etrusk moet zich bij de Romeinse veldheer gaan melden. Caesar ontvouwt zijn plan om Gergovië in te nemen. En voor Milon heeft hij een aparte missie. De Eduenen, tot dan bondgenoten van Rome, zouden in opstand willen komen. Milon wordt met een escorte op pad gestuurd om dit te voorkomen. In het escorte zit de onbetrouwbare Romeinse officier Marcus Ignatus. Hij krijgt van Caesar de opdracht om Milon in alles te ondersteunen met zijn mannen maar ook de Etruskische geneesheer in de gaten te houden. En terwijl Amber er in Gergovië alles aan doet om de mannen een uitval te laten doen uit het oppidum voordat Caesar de omsingeling heeft afgerond, vertrekt Milon op zijn missie. Opnieuw wordt hij uit de buurt van Amber gedreven. Zouden ze elkaar ooit nog terug zien? In zijn afwezigheid krijgt Amber het uiteindelijk voor elkaar dat de gewenste uitval plaats heeft. Cloduar en zijn mannen nemen het voortouw om de Romeinen van de andere kant te belagen. En dan, uiteindelijk, komt de Vercingetorix in actie. Geconfronteerd met deze strategie is Caesar genoodzaakt om zijn legioenen terug te trekken. Maar de terugtocht gaat geordend en gedisciplineerd. Het duurt dan ook niet lang voordat de legioenen weer een verdedigbare positie hebben ingenomen. In plaats van voordel te halen uit de terugtocht van de Romeinen, denkt Celtill (en met hem zijn volgers) alleen aan feesten. De slag om Gergovië is een overwinning geworden, die Celtill natuurlijk aan zichzelf toeschrijft. En terwijl caesar alweer plannen maakt om de opstandelingen aan te pakken, ontmoet Milon de mysterieuze Critovax. En het is iemand die hij kent en waarvan hij dacht dat hij dood was.

Deel 14 met de titel 'Critovax, de schande voorbij' (Critovax, au-delà de l'ignominie) is het voorlaatste deel uit de reeks. De slag bij Gergovië is voorbij en de Galliërs kunnen de overwinning claimen. Maar één gewonnen slag betekent nog niet dat de oorlog ook gewonnen is. Zeker niet bij Julius Caesar. De Romeinse veldheer plant alweer een volgende zet. In het verhaal tracht Amber ervoor te zorgen dat ook Celtill vooruit denkt, maar daar is hij niet toe in staat. Op het eind verschijnt als een duivel uit een doosje een personage waarvan iedereen dacht dat hij dood was, dat was jammer genoeg niet het geval.

15 Amber in Alesi 'Cursum Perficio'

Vae Victis! - Amber in Alesi 'Cursum Perficio' (Ambre à Alésia, Cursum Perficio)

In juni van het jaar 52 voor Christus werden de legioenen van Caesar tegengehouden bij Gergovië en werd de Romeinse generaal gedwongen om de belegering van de hoofdstad van Arverne op te geven. De legioenen trokken zich terug. Nadat ze de overwinning uitbundig gevierd hebben, zetten de Galliërs de achtervolging in. Ze denken dat de Romeinen geknakt zijn. Zeker Celtill, de jonge Vincingetorix, is die mening toegedaan. Maar Boadica&235;, de koningin van de Icenen die ook bekend is onder haar Romeinse naam Amber, is daar nog helemaal niet zeker van. Ze vertrouwt de zaak niet. Caesar is een geduchte tacticus en een gevaarlijke tegenstander. Het liefst had ze gezien dat de achtervolging direct was begonnen, maar de mannen van Celtill wilden hun feest. In de ogen van Amber is er kostbare tijd verloren gegaan. En in de Gallische alliantie loopt het ook niet lekker. De Eduenen hebben net voor de slag van Gergovië het kamp van Celtill gekozen terwijl ze eerst bondgenoten waren van Caesar. En nu zijn hun leiders, brennen genaamd, weer iets aan het bekokstoven. Ze willen het gebied van de Eduenen verdedigd zien. Amber leidt de uitval uit de comic Vae Victis! Maar Amber wijst hen er op dat ze Caesar en zijn legioenen de pas moeten afsnijden voordat hij generaal Labienus ontmoet. Dan neemt de kracht van de Romeinen weer toe en is de kans op een zege vele malen kleiner. Caesar op zijn beurt jaagt zijn mannen, die zeer trouw aan hem zijn, voort. Maar hij beseft dat hij versterkingen nodig heeft. Waar blijft Milon met de Germaanse versterkingen toch vraagt de Romeinse consul zich af. De Etrusk heeft wel iets anders aan zijn hoofd. De geheimzinnige Critovax is niemand anders gebleken dan de verraderlijke Marcellus Didius. Milon dacht dat hij hem vier jaar geleden had gedood met vergif, maar de wrede man heeft het overleefd. Hoewel, overleefd is een groot woord. De man is een wrak. Impotent, niet in staat om zelf te lopen of om vast voedsel binnen te houden. Maar aan wreedheid heeft hij niets ingeboet, integendeel. En Didius zint op wraak. Wraak op Milon en wraak op Amber. Celtill wacht tevergeefs op zijn Germaanse ruiterij, want Didius verhuurt zijn manschappen aan de hoogste bieder. En ongetwijfeld zal dit Julius Caesar zijn. De Galliërs zijn bezig in de val te lopen. De enige reden dat Didius Milon nog niet heeft gedood is dat de Etrusk heeft beloofd de Romein te genezen. Ondertussen verloopt de achtervolging van de Galliërs met horten en stoten. Celtill aarzelt keer op keer en lijkt alleen geënteresseerd in een stoeipartij met Amber. En dit speelt Caesar in de kaart. Hij krijgt tijd. Tijd om de rivieren over te steken en zich weer aan te sluiten bij de legioenen die onder bevel van Labienus staan. De Romeinse slagkracht is formidabel toegenomen. Begin juli stuiten de Galliërs dan eindelijk op de Romeinse legioenen die goed georganiseerd staan opgesteld nabij Eburobriga (Avrolles). Ze beseffen niet dat Didius met zijn Germanen in de buurt beginnen te komen, zodat de Vincingetorix en zijn mannen ook van de andere kant aangevallen zullen worden. In de ochtend van 7 juli begint de slag dan toch. De Galliërs storten zich vol overgave op de Romeinse verdedigingslinies. Maar de Romeinen houden stand. Wanneer de Germanen verschijnen en de kant van Caesar kiezen ziet de Vincingetorix zich gedwongen om het gevecht af te breken. Hij wil zich terugtrekken in het oppidum van de Mandubienen (vlakbij het huidige Montbard). Een plek die ook wel Alesia wordt genoemd. Hier zal het finale spel gespeeld worden.

Met 'Amber in Alesi 'Cursum Perficio' (Ambre à Alésia, Cursum Perficio) wordt deze indrukwekkende serie besloten. De reeks vertelt het verhaal van de verovering van Gallië door Julius Caesar, zoals deze beschreven zijn in zijn 'De Commentaren op de gebeurtenissen in Gallië'. Simon Rocca en Jean-Yves Mitton hebben de centrale figuren genomen en zijn er in geslaagd om hier echte personages van te maken. Natuurlijk met hier en daar artistieke vrijheid, maar dat hoort erbij. Bij Alesia eindigt de opstand van de Galliërs, niet voor niets is het een gevleugelde uitspraak in Asterix, "Alesia? Ik weet niet waar Alesia ligt!". Met Amber loopt het beter af dan met Celtill. De echte Vincingetorix is in triomf meegevoerd naar Rome en een aantal jaren later in gevangenschap ter dood gebracht door wurging. Amber behoudt haar leven zolang Milon Caesar dient. Het is het afscheid van een prima reeks.