21 De kroon van Ogotaï

Thorgal - De kroon van Ogotaï (La couronne d'Ogotaï)

De hevige regen slaat neer op het kasteel, de zee brult woest onderaan de kliffen. Het is het onderkomen van Shaigan zonder genade en Kriss van Valor. Maar de man die zo gevreesd wordt begint last te krijgen van een geweten. Op zich niet verwonderlijk, want in een vorig leven dat hij zich niet kan herinneren was hij de integere Thorgal. Om ervoor te zorgen dat de goden hem zouden vergeten heeft hij een unieke reis ondernomen. En hij heeft zijn doel bereikt maar de prijs was dat hij zijn geheugen kwijt was geraakt (zie het album 'De onzichtbare vesting'). Omdat hij reisde in het gezelschap van Kriss zag deze haar kans schoon. Thorgal was nu van haar. Om alles compleet te maken is ook de vrouw van Thorgal, Aaricia, in haar handen gevallen samen met het meisje Wolvin. Beide zijn haar slaven. Alleen Jolan is de dans ontsprongen (zie het album 'Het brandmerk van de ballingschap'). Maar dat is nu niet het meest dringende probleem. Shaigan wil het bevel tot uitvaren niet geven, getroffen door het nutteloze van de rooftochten. Maar de andere kapiteins van de piraten kennen dergelijke gewetensbezwaren niet. In de grote zaal zijn de kapiteins bijeen en een van hen, Varrak, daagt Shaigan uit tot een gevecht. Een gevecht dat de leider van de piraten wint maar hij wordt op laffe wijze met een dolk in de rug gestoken. Nu Shaigan (Thorgal) dood is moet Kriss vluchten. Maar ze is niet snel genoeg en wordt ingesloten. Maar de jonge vrouw doet wat ze altijd heeft gedaan. Ze houdt zeggenschap over haar leven. Ze pleegt zelfmoord. Zo eindigt het leven van het tweetal en niets kan dit veranderen. Of toch wel? Een klein bootje met drie jonge passagiers trotseert het noodweer. Jolan is samen met Darek en Lehla onderweg om te proberen zijn moeder en zus te redden uit de handen van Kriss. En ook zijn vader Thorgal wil hij aan haar greep onttrekken. Twee Jolans nemen afscheid uit de strip Thorgal, tekening van Rosinski Maar de storm is hevig, het bootje kwetsbaar. Een afvallend stuk rots, duisternis. Wanneer Jolan zijn ogen weer opent bevindt hij zich op een bekende plek. Het is het huis waar hij met zijn familie heeft gewoond. Ook de hond Muff is er. Eenmaal aangekleed gaat hij naar buiten en treft daar een onbekende man. Deze man, die Jaax de waker wordt genoemd, is net klaar met het begraven van Darek en Lehla. Zij hebben het lot van het bootje niet overleefd. Veel tijd om te rouwen krijgt Jolan niet want Jaax weet precies wie hij is. Dan geeft de man uitleg. Hij komt uit de verre toekomt en Jolan moet hem helpen om een fout uit het verleden recht te zetten. Het gaat over de kroon van Ogotaï (zie het album 'Tussen aarde en licht'). Deze is door Thorgal in een rivier gegooid en opgevist door een boer. Dankzij dit magische voorwerp heeft een van de Xinjins nu de macht aan zich getrokken. En dit magische voorwerp is een anomalie in de geschiedenis. Jaax wil samen met Jolan teruggaan in de tijd zodat hij kan zien waar de kroon precies het water in is gegooid en zo het voorwerp veilig te stellen. Jolan wil wel mee werken maar dan moet Jaax op zijn beurt Jolan helpen. De tijdreiziger belooft dit. Maar zo eenvoudig gaat het allemaal niet worden. Jolan heeft hulp nodig om zijn doel te bereiken. Hulp van zichzelf, maar toch ook weer niet. Spelen met tijd en ruimte is toch wel iets verwarrender en ingewikkelder dan Jolan vooraf denkt. En er is altijd een prijs te betalen.

In 1995 verscheen 'De kroon van Ogotaï' (La couronne d'Ogotaï). In dit deel wordt handig voortgeborduurd op eerdere gebeurtenissen. Het is geen deel dat zelfstandig kan worden gelezen, daarvoor wordt er teveel teruggegrepen op eerdere delen. Spelen met tijd en ruimte en een flirt met de klassieke tijdparadox is wat Jean van Hamme doet met dit verhaal. Nu pakken zulke verhalen niet altijd even goed uit want er kan een foutje insluipen waardoor het geheel samenhang verliest. Maar Jean van Hamme heeft zich gelukkig zeer kundig aan zijn taak gekweten en het verhaal werkt prima. Een oplossing als deze was natuurlijk ook nodig om bepaalde voorvallen uit vorige delen te herstellen. En de gekozen oplossing zorgt voor een mooie uitgangspositie voor nieuwe avonturen. Laat maar komen!

22 Reuzen

Thorgal - Reuzen (Géants)

Op het plein van hun vesting laten twee boogschutters hun capaciteiten gelden. Het zijn niet de twee minste. Kriss van Valor is goed met het wapen maar de man naast haar is nog beter. Het is een man wiens naam velen doet sidderen, een man die heerst over een groot gebied. Een man die velen kennen onder de naam Shaigan zonder genade. Een man wiens verleden aan hemzelf onbekend is, maar aan de vrouw die naast hem staat des te meer. Ze weet dat deze man eens over de aarde liep onder de naam Thorgal. Het is een situatie die ze zelf heeft gecreëerd nadat ze gebruik kon maken van het geheugenverlies van Thorgal (zie het album 'De onzichtbare vesting'). En deze situatie wil ze vooral zo houden. Het is voor Kriss dan ook een behoorlijke tegenvaller wanneer een van hun kapiteins terugkomt van een rooftocht nadat hij een lading slaven voor de beide heersers heeft verkocht. De opbrengst van de rooftocht op de terugtocht was mager verzekerd kapitein Dragov. Een klein rijkje uit het zuidwesten, een rijkje met een lege schatkist, daarom heeft hij de koning van dit rijkje als slaaf meegevoerd. Misschien dat er nog een losgeld te regelen valt. Maar wanneer de man wordt binnengebracht gebeurt er iets wat Kriss helemaal niet bevalt. De man spreekt Shaigan aan als Thorgal. En dit trekt meteen de aandacht van de man die naast haar zit. Want toen er een aanslag op hem werd gepleegd noemde Kriss hem ook al Thorgal. Wat heeft dat te betekenen? Kriss bezweert Shaigan niet naar de man te luisteren maar dat is hij nu net wel van plan. De gevangene is Galathorn, prins van Brek Zarith (zie het album 'De val van Brek Zarith'). Een lastige getuige uit de strip Thorgal, tekening van Rosinski Shaigan geeft aan Dragov opdracht om de gevangene naar zijn kamer te brengen. Maar dit is iets wat Kriss natuurlijk niet wil laten gebeuren en ze haalt Dragov over om Galathorn te vermoorden. Maar Shaigan kent zijn gezellin maar al te goed en voorkomt de moord op de man. Nadat hij eindelijk alleen is met Galathorn verteld deze aan Shaigan wie hij werkelijk is. Een man genaamd Thorgal, een eerzame man met een gezin. En volgens Galathorn staan de tekens in de handpalm van Shaigan voor de naam Thorgal, zoon van Aegir. Maar dan in spiegelschrift. Wanneer Shaigan alleen buiten staat om de situatie te overdenken komt Kriss naar hem toe. Ze ontkent niet langer dat hij Thorgal is. Ze toont hem alle rijkdommen die ze met hun rooftochten vergaard hebben maar Thorgal is niet van plan om aan te blijven als heerser. En dus probeert Kriss om Thorgal te laten insluiten. Tevergeefs, het kind van de sterren ontsnapt. Een wilde achtervolging begint maar in het midden van de nachtelijke storm roept Thorgal de goden aan en Frigg, de echtgenote van Odin, verhoort zijn aanroep. Thorgal komt aan in Asgard, het rijk van de goden. Als hij echt zijn verleden terug wil hebben moet hij eerst iets voor de goden doen. Hiertoe moet hij een gevaarlijke opdracht uitvoeren in het land van de reuzen.

Nadat in het vorige deel het leven van het gezin van Thorgal min of meer weer op het juiste spoor is gekomen, wordt nu begonnen met de naamgever van de serie. Want Thorgal is aan het begin van het album 'Reuzen' (Géants) nog steeds Shaigan. De gebeurtenissen uit deel 19 (De onzichtbare vesting) moeten ongedaan worden gemaakt. Maar dit gaat natuurlijk niet zomaar, zeker niet wanneer de goden zich ermee bemoeien. Thorgal komt zelfs in het Asgard en sluit een deal met Frigg, de echtgenote van Odin. Het zal duidelijk zijn dat de fantasy elementen in dit deel weer de boventoon voeren. Wat wel opviel is dat het uiterlijk van Thorgal in een aantal platen wat lijkt te veranderen. Het gezicht lijkt spitser te worden, waardoor er bijna een ander personage ontstaat, bijvoorbeeld rechtsonder op pagina 9. Nu hij zijn geheugen weer terug heeft zal Thorgal op zoek gaan naar zijn gezin, dit ondanks het verleden dat hij meetorst. Benieuwd hoe het verhaal verder gaat.

23 De kooi

Thorgal - De kooi (La cage)

Na het hachelijke avontuur om te ontkomen aan de greep van Kriss van Valor, waarbij Thorgal zijn verleden weer terugkreeg, wordt rust genomen in het rijk van Galathorn. De prins van Brek Zarith is Thorgal dankbaar en hij weet dat hij zijn vriend als enige echt kan vertrouwen. Dat Thorgal weer verder wil reizen stemt Galathorn verdrietig, maar hij heeft begrip voor de wensen van Thorgal. De zus van Galathorn, prinses Syrane, is minder begripvol. Waarom zou Thorgal weggaan? Hier heeft hij immers een bevoorrechte positie en bovendien heeft ze haar ogen op hem laten vallen. Maar Thorgal maakt op niet mis te verstane wijze duidelijk niet geïnteresseerd te zijn in een amoureus avontuur met de jonge vrouw. Ook het afscheidsfeest dat voor hem georganiseerd wordt kan Thorgal niet echt bekoren. Hij wil verder, terug naar zijn gezin, terug naar Aaricia. De volgende dag is het dan zover. Een klein scheepje ligt te wachten, mondvoorraad en water voor tien dagen aan boord. Bij het afscheid geeft Galathorn aan Thorgal nog honderd zilverstukken mee, zodat hij kan kopen wat hij nodig heeft wanneer hij weer op zijn eiland is. En zo begint hij de tocht over de eindeloze zee. Op een zeker moment kruist zijn route die van een ander klein scheepje. Aan boord zijn twee mensen, maar het scheepje wijzigt koers. Want ontmoetingen op zee pakken zelden gunstig uit volgens de vrouw die het roer beet heeft. Wat niemand beseft is dat op dat moment de paden van Aaricia en Thorgal zich weer gekruist hebben. Hulp voor Aaricia uit de strip Thorgal, tekening van Rosinski Want zij is het die, samen met Jolan, zich aan boord van het andere scheepje bevindt. Omdat Aaricia er natuurlijk geen weet van heeft dat Thorgal weer onderweg is en dat hij niet langer meent Shaigan te zijn, heeft ze een plan opgevat. Wolvin blijft achter op het eiland, onder de hoede van Derek en Lehla. Ze begeeft zich naar een andere piraat, genaamd Sardaz de wilde. Ze probeert hem over te halen om het fort aan te vallen waar Shaigan de scepter zwaait. Maar deze ontmoeting pakt slecht uit, zelfs het vooruitzicht van de schat van Shaigan kan Sardaz niet overreden. Ondertussen heeft Thorgal nog wat last van de jaloerse oprispingen van Syrane, die een groep mannen achter Thorgal heeft aangestuurd. Maar deze mannen vormen niet echt een partij voor de man die eens Shaigan was. Aangekomen op het eiland treft hij Derek, Lehla en Wolvin aan en ook de hond Muff. En deze laatste herkent Thorgal onmiddellijk, waardoor Wolvin ervan overtuigd is dat deze man haar vader is. Ondertussen nadert Aaricia met Jolan weer het eiland. In hun kielzog komen problemen in de vorm van Sardaz de wilde.

Het album 'De kooi' (La cage) uit 1997 vormt de afsluiting van een verhaallijn die met deel 18 (Het zonnenzwaard) werd ingezet. Thorgal is weer herenigd met zijn gezin, maar zonder slag of stoot ging dit niet. Aaricia kan niet zomaar over de gebeurtenissen heen stappen. Natuurlijk komt het uiteindelijk goed en het, inmiddels wat uitgebreide gezin, begeeft zich naar nieuwe horizonten waarbij nieuwe avonturen in het verschiet liggen.

24 Arachnea

Thorgal - Arachnea (Arachnéa)

De jongen rent voort over de groene velden. Achtervolgt door een groep mannen. Ze roepen Kaleos om stil te staan en niet de mist van het niets in te stappen. Toch is dat precies wat de angstige jongeling doet en hij verdwijnt. Treurnis overvalt de achtervolgers want nu moet de priester-koning een nieuwe echtgenoot aanwijzen voor Arachnea. Thorgal en zijn gezin zijn zich van deze gebeurtenissen niet bewust, hoewel het een rol zal gaan spelen. Thorgal en Aaricia hebben hele andere zorgen. Na hun hereniging zijn ze met twee kleine scheepjes vertrokken. De zee gaat tekeer, er is een zware storm op komst. Daarom besluit Thorgal dat ze met zijn allen in een bootje moeten kruipen. Hij haalt het tweede scheepje dichterbij zodat de kinderen kunnen overstappen. Muff zwemt naar hen toe, Wolvin staat op om te zien of hun hond het haalt. Echter net op dat moment slaat een zware golf over het scheepje heen. Wolvin verdwijnt in het water. Thorgal aarzelt niet en springt zijn dochter achterna. Het tweede bootje is inmiddels dichterbij en vader en dochter kruipen aan boord. Ze zullen Aaricia en de anderen wel weer terug vinden. Gaandeweg neemt de storm af tot de zee volkomen kalm begint te worden. Van Aaricia en de anderen is geen spoor te bekennen. Maar boven de zee recht voor hen hangt een grote mistbank. Het duurt niet lang eerdat ze er midden in varen en geen hand voor ogen meer zien. Dan raakt hun kleine scheepje riffen en Wolvin slaat overboord. Zwemmend gaan ze verder, land kan immers niet ver meer zijn. Thorgal komt op een merkwaardig eiland, tekening van Rosinski In het ondiepe water ligt het dode lichaam van een blonde jongeman. Maar Thorgal moet doorzwemmen om zijn kind en zichzelf in veiligheid te brengen. Gelukkig bereiken ze vaste land en staan onderaan een hoge rots. Aan de bovenkant van deze rots en een stukje landinwaarts is iets heel anders aan de gang. Een jong meisje, Maika genaamd, wordt schuldig bevonden aan het helpen van de jonge Kaleos. Zij zal naar de poort van het benedenrijk worden gebracht en worden overgelaten aan de genade van Arachnea. Het lot van Maika is Thorgal nu nog onbekend. Hij en Wolvin zijn in slaap gevallen maar worden wakker nadat ze merken dat grote groepen spinnen zich over hun lichamen bewegen. Snel klimmen vader en dochter omhoog tot ze bij een nis komen. Wanneer Wolvin echter iets de nis in loopt kan Thorgal haar nog wel zien en horen maar niet meer bereiken. Een onzichtbare muur scheidt het tweetal. En dus klimt Thorgal verder omhoog de rotswand op. Totdat hij de bovenkant bereikt en tot zijn verbazing in groene velden staat. Thorgal en Wolvin zijn in een merkwaardige wereld terechtgekomen. Een wereld die al eeuwen geregeerd wordt door een vloek en een tragedie. Kunnen vader en dochter deze eeuwenoude vloek doorbreken en weer terugkeren naar Aaricia en de anderen?

Wolvin en Thorgal zijn de personages uit het gezin van Thorgal die centraal staan in het verhaal 'Arachnea' (Arachnéa). Een verhaal over liefde, jaloezie, vervloeking en vergeving. Ook Arachnea speelt natuurlijk een essentiële rol. Het is haar verleden en dat van haar vader die aanleiding zijn voor de op het eiland aanwezige situatie. Hoewel Thorgal veel van actiegedeelte doet ligt de uiteindelijke nadruk toch meer op het karakter van Wolvin. Het is haar zuiverheid die haar in staat stelt om de vloek te doorbreken en twee oude geliefden weer laat herenigen. Een ruw sprookje in het Thorgal universum.

25 De blauwe ziekte

Thorgal - De blauwe ziekte (Le mal bleu)

Thorgal en Wolvin raakten gescheiden van Aaricia en de anderen. Op een eiland, dat de bewoners 'Onze Grond' noemden, had Thorgal Arachnea overwonnen. Deze demonische spinvrouw had het eiland meer dan duizend jaar in haar greep gehouden. Ook Aaricia, Jolan, Darek de Svear en zijn zus Lehla kwamen uiteindelijk aan op dit eiland en zo werd het gezin herenigd. De bewoners van het eiland wilde dat Thorgal hun nieuwe koning zou worden, maar dit weigerde hij. Hij besloot te vertrekken zodra de boot hersteld was. Maar Darek was verliefd geworden op een meisje op het eiland en besloot niet meer verder te gaan. Ook zijn zus, Lehla, bleef daarom op het eiland. Iets wat Jolan zich erg aantrekt want hij is verliefd geworden op Lehla. Omdat Muff oud begint te worden, wordt besloten dat het dier ook op het eiland blijft. En zo vertrekt de boot met vier reizigers aan boord. Een nieuw zwervend bestaan over het water op zoek naar een plaats waar zij in vrede kunnen leven gaat verder. Na een dag of tien varen troffen ze een sloep aan. Hierin lag een dode man, zijn huid volledig blauw. Jolan, die aan boord was gegaan om polshoogte te nemen wordt gebeten door een rat. Hij springt terug aan boord en Thorgal wil weer vertrekken maar schijnbaar uit het niets verschijnen er andere sloepen. Pijlen vliegen richting de boor waar het gezin Aegirsson in zit. Thorgal pakt zijn boog en vuurt een pijl af die de leider van de piraten treft. Toch blijven de anderen doorgaan met het afvuren van de pijlen en Thorgal beseft dat een list moet worden toegepast om van de aanvallers af te komen. Zarkaj heet vooral Aarcia welkom uit de strip Thorgal En het lijkt te lukken. Verscholen in het groen zien ze dat hun aanvallers dwergen zijn. Dan opeens keert het geluk zich toch weer want de dwergen hebben door waar het gezin Aegirsson zich verborgen houdt. Het lijkt er op dat er geen ontsnappen meer mogelijk is, maar het verschijnen van de boot van prins Zarkaj, de erfgenaam van de troon van Zhar, doet de dwergen vluchten. De prins neemt het viertal aan boord en legt een bijzondere aandacht aan de dag voor Aaricia. Aangekomen op het herfstpaleis van de prins gaan ze van boord en kunnen ze zich opfrissen. Van prins Zarkaj horen ze dat de dwergen Myrms worden genoemd. Ze wonen in het verzwolgen woud, op twee dagreizen van het paleis. Ze komen alleen bij uitzondering bij de kust en volgens Zarkaj zijn het kannibalen. De dagen daarna zijn een opeenvolging van feesten, maaltijden, jachtpartijen en boottochtjes op het meer. Maar bij Jolan begint de huid waar hij gebeten is te verkleuren. Zijn huid wordt blauw, maar angstig verbergt hij dit voor zijn ouders. De avond voor hun vertrekt probeert Zarkaj Aaricia over te halen bij hem te blijven, zonder Thorgal. Maar Aaricia weigert. Wanneer de prins gewelddadig wordt scheurt hij een mouw van de jurk van Aaricia en ziet tot zijn ontzetting een stuk blauwe huid, net als bij Jolan. Voor iedereen goed en wel door heeft wat er gebeurt worden ze alle vier bewusteloos geslagen. Het gezin Aegirsson wordt overgebracht naar een plaats die het labyrint wordt genoemd. Hier zijn ook anderen met een blauwe huid. En ze zijn hier om te sterven! Maar zo gemakkelijk geeft Thorgal het niet op.

Het verhaal in het album 'De blauwe ziekte' (Le mal bleu) is niet onaardig. Alleen kabbelt het een beetje voort op een gezapige wijze en zit er niet veel dynamiek in het verhaal. Kon het vorige deel nog wel voortdurend boeien, ditmaal wandel je wel heel gemakkelijk door het verhaal heen. Nogmaals het is niet slecht, maar van een Thorgal avontuur verwacht je meer.

26 Het koninkrijk onder het zand

Thorgal - Het koninkrijk onder het Zand (Le Royaume sous le sable)

Na hun avontuur in het koninkrijk Zhar is Thorgal met zijn gezin weer vertrokken, op zoek naar een plaats waar zij kunnen leven. Het is al twee jaar geleden dat het gezin, noodgedwongen, vertrokken is uit het Northland. En zo langzamerhand begint het vele reizen een tol te eisen. Aaricia is de omzwervingen beu. Ze beseft dat het ideale land dat haar man zoekt niet bestaat. Dus waarom niet terugkeren naar Northland. Jolan merkt op dat de verbanning uit het dorp allang ongedaan gemaakt is en doet hiermee ook een duit in het zakje. Maar Thorgal is nog niet overtuigd. Jolan en Wolvin zijn geen gewone kinderen en wanneer je anders bent dan de anderen ontstaan er vanzelf problemen. Omdat hij er niet verder over wil praten, gaan Thorgal en Jolan op jacht en komen oog in oog te staan met een leeuw. Thorgal treedt het dier tegemoet maar de leeuw trekt zich terug. Deze gebeurtenissen zijn gade geslagen door twee mannen die in mantels gehuld gaan. Het tweetal, die de namen Chrysios en Tiago dragen, overleggen wat zij zullen doen. Zeker Tiago is ervan overtuigd dat de Contark meer wil weten over deze vreemdelingen, waarvan de jongen blond haar heeft. De twee jagers zijn zich hiervan niet bewust en keren niet veel later terug met wild. Ileniya, Sargon en Thorgal tekening van Rosinski Bovendien heeft Thorgal een besluit genomen. Aaricia heeft gelijk, blijven rondzwerven is zinloos. Daarom zullen ze morgen weer de zee kiezen maar ditmaal met Northland als eindbestemming. De avond is al gevallen en het eten wordt bereidt wanneer twee schaduwen zich over het strand begeven. Al snel zien de leden van het gezin Aegirsson de twee mannen naderen. Zij vertellen uit een dorp te komen dat niet ver van de plek ligt waar ze nu zijn. De twee mannen eten mee en nodigen Thorgal en zijn gezin uit om naar hun dorp te komen, een invitatie die Thorgal beleefd afslaat. Morgenochtend vertrekken ze. Chrysios en Tiago trekken zich terug en zoeken via een radioverbinding contact met hun leider. Zodra deze hoort wie ze hebben aangetroffen krijgen de mannen opdracht om er alles aan te doen dat Thorgal en zijn gezin niet vertrekken. Jolan merkt het die nacht als eerste maar al snel staan ze alle vier te kijken naar hun brandende boot. Een vertrek is nu uitgesloten. Wanneer Chrysios en Tiago de volgende ochtend weer verschijnen, begrijpt Thorgal maar al te goed dat zij verantwoordelijk zijn voor de brand. Maar omdat ze geen levensvoorraad meer hebben, zijn ze genoodzaakt met het tweetal mee te gaan. De tocht voert hen te voet door de woestijn. Zowel Aaricia als Thorgal vertrouwen de twee mannen totaal niet maar voorlopig hebben ze weinig keus. Tijdens de tocht komt Wolvin in drijfzand terecht en hoe hij het ook probeert, Thorgal kan haar niet bereiken. Maar dan gebeurt er iets onverwachts. Tiago trekt zijn mantel uit en blijkt daaronder een soort ruimtepak te dragen. Dankzij een speciale gorgel kan hij vliegend Wolvin redden van een wisse dood. Waar ze naar toe gaan is nog onduidelijk maar zeker is wel dat Thorgal opnieuw in aanraking komt met het sterrenvolk.

Was het vorige deel nogal vlak, ditmaal weet Van Hamme te boeien met het verhaal 'Het koninkrijk onder het zand' (Le Royaume sous le sable) uit 2001. Het thema dat hij ditmaal hanteert is al eerder gebruikt in de reeks maar wordt op een verfrissende wijze ingezet. Het kon natuurlijk ook niet helemaal uitblijven dat Atlantis ergens in de serie zou opduiken en dat gebeurt dan ditmaal ook. Toch slaagt Van Hamme er in om de grootste clichés te vermijden en een leuke draai aan deze mythe te geven. Wat wel opviel is dat het tekenwerk van Rosinski soms wat gehaast aandoet, bijna alsof er schetsmatig is gewerkt. Hierdoor ogen de personages soms wat anders dan eerder in het album. Doet overigens niets af aan het verhaal in dit deel.

27 De barbaar

Thorgal - De barbaar (Le barbare)

Het ochtendgloren breekt aan boven de havenstad. De intendant van de gouverneur heeft de eerste keus in de slaven die door meester Jaffer zijn aangevoerd. Er zijn slaven nodig voor de marmergroeven en de galeien. Het oog van de intendant valt op twee andere slaven die in een hoek zitten, overduidelijk barbaren. Meester Jaffer vertelt dat een karavaanleider ze vond in de grote woestijn, stervend van uitputting en dorst. Een maand geleden heeft Jaffer ze gekocht. Het komt de intendant goed uit want overmorgen is de jachtproef en barbaren zijn goede vechters en als slaven zijn ze te onwillig. Na enig afdingen koopt de intendant de twee barbaren. Dan neemt de oudste van de twee barbaren het woord. Want hij is al een maand gescheiden van zijn vrouw en kinderen en wil ze graag nog eenmaal zien. Maar de slavenhandelaar kent geen mededogen. Door de woorden van de barbaar is de intendant nieuwsgierig geworden. Jaffer neemt hem mee naar de plaats waar de vrouwen en kinderen worden vastgehouden. Hier treft hij een vrouw aan met een jongen, een meisje en een jonge vrouw met rood haar. Ze is de zus van de jongere barbaar die de intendant zojuist gekocht heeft. De soldaten klagen over het gebrek aan lichtgekleurde vrouwen in hun lupanars en met enig werk zal het roodharige meisje wel voldoen. Maar zodra hij het lichaam van de vrouw wil betasten komt de jonge vrouw direct in opstand. Ondanks dit gegeven koopt de intendant hen. Thorgal vecht voor zijn vrijheid, tekening van Rosinski De jonge vrouw zal het cadeau zijn voor de achttiende verjaardag van Heraclius, de zoon van de gouverneur. Op dat moment hoort Thorgal, want hij en zijn gezin samen met Tiago en Ileniya zijn het die als slaven gekocht zijn, wat er morgen te gebeuren staat. Om de drie maanden leggen de jonge edelen van het hof van de gouverneur die de leeftijd van achttien jaar hebben bereikt, hun officiersexamen af. Een van de proeven bestaat uit het achtervolgen en afmaken van zogenaamde vluchtelingen. Thorgal en Tiago zijn toegevoegd aan een groep veroordeelden, krijgsgevangenen en slaven, die te oud geworden zijn, om als slachtoffer te dienen. De volgende ochtend zit de gouverneur met zijn hofhouding te wachten op wat gaat komen. Heraclius, zijn zoon, is die dag achttien geworden en neemt deel aan het examen. Voor het begint krijgen de slachtoffers te horen dat wanneer zij de jacht mochten overleven, zij weer vrije mannen zijn. Maar dat is nog niet eerder gebeurt. Zodra het signaal wordt gegeven rennen de mannen voor hun leven. De jonge edelen beginnen met hun jacht. Onder de pijlen vallen al snel de eerste dodelijke slachtoffers. Maar Thorgal en Tiago zijn niet van plan om zich te laten afslachten. Tiago houdt zich zo verdekt mogelijk terwijl Thorgal er in slaagt om een van de paardenwagens te laten kantelen. Snel bemachtigt hij de pijlen en de boog. Nu hij in staat is om weerstand te bieden rekent hij snel af met de jonge edelen. Alleen Heraclius en zijn paardenmenner zijn nog over. Maar ook met de wrede en eerzuchtige prins weet Thorgal wel raad. Het duurt niet lang voor de zoon van de gouverneur op de grond ligt, een pijl van Thorgal op zijn hart gericht. Maar Thorgal spaart het leven van de jongeman. Als dank verleent de gouverneur Thorgal en Tiago hun vrijheid en neemt hij Thorgal in dienst als leraar voor het boogschieten. En hoewel hij nu vrij is, is zijn gezin dit niet. En Ileniya is slavin van de sadistische Heraclius. Hoe moeten ze hieruit ontsnappen?

Met 'De barbaar, (Le barbare) is een goede vertelling aan de reeks toegevoegd. In het album uit 2002 zijn elementen uit eerdere verhalen te herkennen, denk maar aan de boogschietwedstrijd en het gescheiden raken van het gezin van Thorgal. Toch levert het gebruik van de elementen geen herhaling op van eerdere zetten, integendeel er is een fris, nieuw verhaal ontstaan. Dit deel betekent wel het afscheid van Tiago en Ileniya. Door het open einde kan de sage van Thorgal weer alle kanten op.

28 Kriss van Valnor

Thorgal - Kriss van Valnor (Kriss de Valnor)

Thorgal en zijn gezin waren terechtgekomen in een verre provincie van het Romeinse rijk. Door zijn vaardigheden als boogschutter werd Thorgal weer een vrij man, maar zijn gezin werd als geschenk aan de kroonprins gegeven. Vergiftigd door de jaloerse gouverneurszoon blijft Thorgal op een eiland achter terwijl zijn gezin wordt weggevoerd. Aaricia weigert zich in haar lot te schikken. Keer op keer probeert ze, samen met de kinderen, te ontsnappen. Maar iedere keer worden ze weer gepakt. Voor de kroonprins is de maat nu vol. Zeker wanneer Aaricia weigert te beloven dat er geen nieuwe ontsnappingspoging zal volgen. Hij stuurt het gezin naar de zilvermijnen waar ze een jaar moeten werken, zoals alle slaven. Op het eiland waar Thorgal achterbleef komt een schip aan. Een aantal edelen willen zeker weten dat Thorgal dood is, omdat hij een aantal van hun zonen heeft gedood. Wanneer zijn lichaam echter onvindbaar blijkt, beseffen de mannen dat Thorgal nog moet leven. Maar waar is hij? Er wordt direct een zoektocht in touw gezet. Maar de soldaten vinden geen spoor. Integendeel, wanneer de nacht gevallen is vinden een aantal soldaten de dood. Thorgal is springlevend. Hij heeft het vergif uitgebraakt en is zo in leven gebleven. Met zijn pijl en boog kon hij zich van eten voorzien door vogels neer te schieten. Kriss van Valnor duikt weer op uit de strip Thorgal De terugkeer van de edelen is een kans om te ontsnappen en zijn gezin te gaan zoeken. Zodra de mannen beseffen wat er gebeurt, besluiten ze terug te gaan naar hun sloep. Maar die is verdwenen. Ondertussen zijn Aaricia en de kinderen aangekomen bij de zilvermijnen. Omdat ze nog jong is, wordt Wolvin naar een apart deel gebracht. Jolan en Aaricia moeten de mijnen in. En hier wacht hen een onaangename verrassing. In de mijnen zijn sommige slaven aangesteld als opzichter en een van hen kennen ze maar al te goed. Het is Kriss van Valnor. En ze hanteert de zweep vaardig. Na een dag van zware arbeid zitten Aaricia en Jolan uitgeput bij elkaar. Aaricia stelt dat ze snel moeten zien te ontsnappen. Een opmerking die Kriss van Valnor ook hoort. En merkwaardig genoeg geeft ze Aaricia gelijk. Maar waarom wachten met ontsnappen? Kriss stelt voor die avond nog te ontsnappen, met z'n allen. Kriss blijkt al een tijdje een plan te hebben om te ontsnappen, maar één hindernis kan ze niet nemen. Maar nu Jolan met zijn bijzondere gaven hier is, ziet ze haar kans schoon. Ze belooft dat ze weet waar Wolvin is en dat ze haar zal halen. Natuurlijk vertrouwt Aaricia de situatie niet. Toch besluiten zij en Jolan het er op te wagen. En zo kruipt het drietal door smalle gangen totdat ze bij een hek komen. Dit is de hindernis die Kriss niet kon nemen, maar Jolan kan de materie laten verdwijnen. Al snel hebben ze een aantal paarden bemachtigd en Kriss komt zowaar met Wolvin aan. Maar er is nog iemand die ze meebrengt. De zoon van Kriss en Thorgal! Een jongetje genaamd Aniël. maar ze moeten nog wel uit de handen van hun achtervolgers blijven. En waar is Thorgal?

Is 'Kriss van Valnor' (Kriss de Valnor) echt de zwanenzang van dit interessante personage? Je zou zeggen van wel en dat de zoon van haar en Thorgal het nieuwe element is in de reeks. Het verhaal richt zich voornamelijk op Aaricia en Kriss. Vrouwen die elkaar intens hebben gehaat, bevochten hebben, maar nu moeten samenwerken om te overleven. Ook Jolan heeft een eigen rol die de komende delen zal worden uitgebouwd.

29 Het offer

Thorgal - Het offer (Le sacrifice)

Een groep ruiters rijdt in de regen terug naar het kasteel na een mislukte jachtpartij. De heer van het kasteel geeft iedereen de schuld van het missen van het hert, behalve zichzelf natuurlijk. Toch al geërgerd komt hij aan bij zijn kasteel en ziet een groep armoedig geklede mensen staan. Zo op het oog een vrouw met drie kinderen. De vrouw is Aaricia, uitgeput vraagt ze de kasteelheer om enkele dagen onderdak. Maar de kasteelheer schopt Aaricia aan de kant en wil met zijn gezelschap de ophaalbrug over rijden. Woedend doet Jolan met zijn gave de brug uiteen vallen. Het gezelschap te paard eindigt in de kasteelgracht. Aaricia en de kinderen slepen zich verder door de kou en de regen. Ze eindigen onder een boom, niet eens meer in staat om de bewusteloze Thorgal nog verder te vervoeren. Wanhopig roept Aaricia de goden aan. De volgende ochtend is het regenen gestopt en slaapt het gezelschap nog. Maar in de omgeving sluipt de kasteelheer rond op zoek naar wraak voor de vernedering die hem, in zijn ogen, is aangedaan. Het kost hen weinig moeite om het gezelschap te overmeesteren. Dit lijkt het einde te worden. De kasteelheer tilt het bewusteloze hoofd van Thorgal op om hem te onthoofden. Maar dan verschijnt uit het niets een reusachtige beer. De kasteelheer en zijn mannen gaan er direct vandoor. Jolan en Thorgal bij de Sleutelbewaarster, tekening van Rosinski Vrijwel direct verandert de beer van vorm en krijgt een menselijke gedaante. Een gedaante die Aaricia direct herkent als Vigrid (zie deel 14 'Aaricia'). Deze jonge en wat onbekende god had nog een schuld openstaan bij Aaricia en is afgedaald uit Asgard. Frigg, de grote godin hoorde de noodkreet van Aaricia en heeft Vigrid gestuurd. Toen Thorgal in Asgard was heeft hij veel over zijn gezin verteld en dit heeft Odin, de hoogste god, ontstemt. Bovendien is Thorgal drie maal uit het dodenrijk teruggekeerd en Odin kan dit niet langer verkroppen. Hoewel Vigrid niets voor Thorgal kan doen, kan hij het gezin wel terugbrengen naar Northland. Voor Thorgal heeft Vigrid van Frigg de tranen van Tjahzi meegekregen. Deze zullen Thorgal twee dagen levenskracht geven. Wanneer de parels zwart worden zal het leven van Thorgal eindigen. Hij moet dus in twee dagen zijn doel bereiken. Maar nog voor Vigrid kan vertellen wat het doel is, worden Thorgal en Jolan door een mysterieuze kracht opgetild en weggevoerd. Terwijl Aarcia, Wolvin, Aniël en Vigrid aan de reis naar Northland beginnen komen vader en zoon aan in de wereld van de goden. Het is het begin van een gevaarlijke onderneming die het uiterste van hen zal gaan vragen.

Het verhaal 'Het offer' (Le sacrifice) uit 2006 is het laatste deel dat door Jean van Hamme werd geschreven. Vanaf het volgende deel zal het scenario van Sente komen. Van Hamme heeft er een waardig afscheid van gemaakt. Het verhaal zit stevig in elkaar en grijpt hier en daar op een verfrissende manier terug naar eerdere personages. Bovendien laat het slot ruimte voor nieuwe avonturen. Het tekenwerk van Rosinski is met dit deel ook veranderd. Het lijkt meer op schilderwerk dan op het klassieke tekenwerk. Het geheel ziet er gelikt uit met prachtige plaatjes.

30 Ik, Jolan

Thorgal - Ik, Jolan (Moi, Jolan)

Om het leven van zijn vader Thorgal te redden, moest Jolan een belofte doen aan Manthor, de heerser van de tussenwereld. Jolan wist dat hij zijn belofte gestand moest doen. Op een avond sloop hij het dorp uit. Thorgal hoorde hem gaan en nam afscheid van zijn zoon. Op zijn schouders rust de taak om Aaricia en Wolvin de waarheid te vertellen. Op een besneeuwde heuvel ontmoet Jolan Manthor weer. Terwijl hij met deze mysterieuze man verder loopt flitsen beelden om hen heen, beelden uit het verleden van Jolan. Van zijn jeugd waar hij nu afscheid van neemt. Manthor zal Jolan verder begeleiden. Maar de weg naar een uitzonderlijk leven is nog lang, zo waarschuwt Manthor. En Jolan wil een uitzonderlijk leven leiden, geschiedenis schrijven. Manthor wil Jolan helpen door hem de middelen te geven om dat doel te bereiken. Maar alleen als Jolan het kasteel van Manthor binnen twee dagen bereikt. Alleen een uitzonderlijk mens kan een uitzonderlijk leven leiden volgens Manthor. En Jolan is niet de enige met uitzonderlijke gaven. Door een weg vol beproevingen met goed gevolg af te leggen kan Jolan laten zien dat hij het waard is om uitverkoren te zijn. Voor hij in het niets verdwijnt, vertelt Manthor aan Jolan dat slechts twee voeten de drempel van inwijding kunnen betreden. Niet vier, niet zes, slechts twee. Dan is Jolan alleen. Jolan en zijn reisgenoten uit de strip Thorgal, tekening van Rosinski Terwijl Jolan zich gereed maakt om de tocht naar het kasteel te maken, vertelt Thorgal die ochtend dat zijn zoon weg is. Wolvin kan het nog niet direct aanvaarden en reageert emotioneel. Ook Aaricia is bezorgd en zou geprobeerd hebben om Jolan tegen te houden. Ze begrijpt niet goed waarom Thorgal vertrouwen heeft in Manthor. Terwijl het gezin in verwarring is om het vertrek van Jolan ziet niemand de verandering in de kleine Aniël. Jolan op zijn beurt heeft niet veel tijd om aan zijn familie te denken. Het eerste deel gaat gemakkelijk zat. Dan komt hij aan bij een rivier waar twee boten liggen. Na een wat onfortuinlijk begin waarbij hij bijna kennis maakt met de vleesetende vissen in het water, glijdt Jolan met de tweede boot over het water. Tijdens zijn tocht over het water maakt Jolan kennis met twee andere jongemannen. De eerste is Arlac, de zoon van een hertog. De tweede is Draye, die nog maar één voet heeft. Wanneer zij de oever bereiken maken ze kennis met een jonge vrouw genaamd Ingvild, die ook kandidaat is voor de inwijding. Nu moet er nog een kandidaat zijn want er ligt nog een boot op de oever. Maar daar kunnen ze niet lang over nadenken. Een klei-monster valt de jongeren aan. Door een eendrachtige samenwerking zijn ze in staat om het monster te verslaan. Die avond bespreken de jongeren de woorden van Manthor, slechts twee voeten kunnen de drempel van inwijding betreden heeft hij gezegd. Zijn ze daarom concurrenten van elkaar? Moeten ze de anderen uitschakelen of juist samenwerken? En wie is de vijfde kandidaat? Terwijl Jolan zijn beproeving doorstaat gaat Aaricia op zoek naar antwoorden en komt tot een schokkende ontdekking.

Met 'Ik, Jolan' (Moi, Jolan) doet een nieuwe schrijver voor de serie zijn intrede. Yves Sente is degene die het scenario heeft verzorgd voor het dertigste deel uit de Thorgal reeks. Naast dat de schrijver veranderd is, ligt ook de nadruk van het scenario nu op Jolan, de belevenissen van Thorgal en Aaricia lijken meer secundair te zijn en de verhaallijn te ondersteunen. Dan is er natuurlijk de vraag of de nieuwe schrijver er in is geslaagd om op een succesvolle wijze de pen over te nemen. Het antwoord is een volmondig JA. Het verhaal loopt zeer prettig, kent wentelingen en verassingen. Kortom alles wat je wilt als lezer om vermaakt te worden in de wereld van Thorgal.
Yves Sente werd op 17 januari 1964 geboren in Ukkel, België. Opmerkelijk genoeg studeerde hij rechten aan de Facultés Universitaires Saint-Louis (FUSL) en internationale betrekkingen aan de Université catholique de Louvain (UCL). Zijn eerste tekenwerk verscheen als cartoons in diverse tijdschriften. In 1991 werd hij redacteur bij Le Lombard. Naast de Thorgal serie werkt hij ook aan bekende reeksen zoals Blake en Mortimer en XIII.