Murena intro



Jean Dufaux werd geboren op 07 juni 1949 in Ninove, België. Hij studeerde aan het institut des Arts de Diffusion en was aanvankelijk journalist. Hij maakt zijn debuut als journalist bij Ciné-Presse. Dufaux heeft echter een voorliefde voor strips. In 1984 begon hij zijn eerste scenario's te schrijven voor stripverhalen. Naast Murena schijft hij onder meer ook Jessica Blandy en Barracuda.

Philippe Delaby werd geboren in 1961 in Doornik, België. Op 14-jarige leeftijd volgde hij de lessen aan deKunstacademie. Toen hij 18 jaar was won hij in België een tekenwedstrijd. In 1987 verscheen zijn werk voor het eerst in het blad Kuifje. Samen met Dufaux maakte hij onder meer ook 'Korte verhalen'. Philippe Delaby overleed op dinsdag 28 januari 2014 aan de gevolgen van een hartaanval. Hij werd slechts 53 jaar. Met zijn heengaan verloor de stripwereld een zeer aimabel mens en een uitermate getalenteerde tekenaar.

De serie Murena voert je terug naar het oude Rome ten tijde van het keizerrijk. Het Romeinse Keizerrijk ontstond rond het begin van de jaartelling en viel in 395 weer uiteen. Het keizerrijk was voorafgegaan door de republiek. Na de moord op Julius Caesar ontstond er in de republiek een burgeroorlog die uiteindelijk werd gewonnen door zijn geadopteerde zoon Octavianus (de latere Augustus). Als Augustus werd hij de eerste keizer van het nieuwe rijk. Na zijn dood werd hij opgevolgd door Tiberius die regeerde van 14 tot 37 n Chr. Op zijn beurt werd hij opgevolgd door Gaius Caesar Augustus Germanicus, beter bekend als Caligula, die regeerde van 37 tot 41 n Chr. Een geslaagde moordaanslag van de Praetoriaanse garde maakte een einde aan het schrikbewind van Caligula. De Praetoriaanse garde had ook een nieuwe keizer voor het volk, namelijk Claudius. Zijn tijd als keizer ving aan in 41 en duurde tot 54 n Chr. Het is in dit tijdperk dat de serie Murena een aanvang neemt.

Een korte uitleg van alle relaties die in de Romeinse geschiedenis voorkomen is bij een verhaal als dit handig. Claudius had niet veel geluk met zijn opeenvolgende vier echtgenotes. Zijn eerste vrouw was Plautia Urgulanilla, waar Claudius van scheidde wegens haar overspel. Daarna was Claudius vanaf 28 tot 38 getrouwd met Aelia Paetina, maar ook van haar scheidde hij. In 38 trouwde Claudius met Valeria Messalina. Ze kregen samen twee kinderen: Claudia Octavia in 39 en Britannicus in 41. Messalina had al voor haar huwelijk een reputatie als zeer losbandig, een levensstijl die zij na haar huwelijk in alle openheid voortzette. Uiteindelik liet Claudius haar executeren. Hierna trouwde hij met Julia Agrippina minor, dochter van zijn broer Germanicus. Ze had Claudius overgehaald om haar zoon uit een vroeger huwelijk te adopteren en als troonopvolger aan te wijzen. Deze zoon had eerst als naam Lucius Domitius Ahenobarbus, na zijn adoptie noemde men hem Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus. De geschiedenis volstaat met zijn eerste naam: Nero.

1 Purper en goud

Murena - Purper en goud (La pourpre et l'or)

Rome, mei 54. Het is middag. Keizer Claudius kijkt naar de gevechten in de arena. De slaven die de ochtend hebben overleefd vechten die middag hun tweede gevecht. Ook nu op leven en dood. In de arena is ook Lucius Murena aanwezig. Hij is de zoon van de minnares van de keizer. Een man waar hij een afkeer van heeft en dit ook duidelijk laat blijken. Hij is het niet eens met de keuze van zijn moeder, Lollia Paulina. Maar hij is niet de enige persoon die aanwezig is die zich in de kringen van de keizer beweegt. Ook de jonge Britannicus en Lucius Domitius zijn aanwezig. Het is op de voorspraak van Britannicus dat de laatste slaaf wordt gespaard. Agrippina uit Murena door Delaby Claudius wil meer aandacht schenken aan zijn zoon Britannicus en dat is iets dat Lucius Domitius, oftewel Nero, zeker niet aanstaat. In zijn gedachten heeft hij een gesrek met een godheid en aan hem onthult Nero dat hij een groot dichter en acteur wil worden. Maar het gebeuren in de arena is ook gezien door een dienaar van de moeder van Nero. Deze Pallas rapporteert terug aan zijn meesteres Julia Agrippina minor. En zij ziet de gevaren. Wat nu als Claudius besluit om op zijn woord terug te komen en opnieuw Britannicus als opvolger aan te wijzen? Dit is iets wat niet mag gebeuren. En dus besluit zij te gaan handelen. Ze moet hoe dan ook op korte termijn van Claudius af zien te komen. Maar dit kan natuurlijk niet zomaar. Het juiste vergif moet gevonden worden. Het moet snel werken, maar ook weer niet te snel. En zij moet zich verzekeren van de steun van de Praetoriaanse garde.
Terwijl Agrippina bezig is om de moord voor te bereiden is Nero op stap gegaan met een aantal vrienden en heeft ook de jonge Brittanicus meegenomen. Tijdens een vechtpartij raakt de jonge keizerszoon gescheiden van de rest van de groep. En in het nachtelijke duister ziet hij Agrippina bij een gifmengster naar binnengaan.
Nero op zijn beurt wordt die nacht geholpen door Lucius Murena. Nero laat Murena in de volgende dagen bij zich komen. Van hem verneemt hij de naam van een mysterieuze prostituee, namelijk Acte. Wat Murena niet weet is dat de moeder van Nero inmiddels achter de verhouding tussen Claudius en Lollia Paulina is gekomen. En zij ziet de moeder van Murena als een bedreiging voor haar machtspositie. Ook hier heeft zij een bloedige oplossing voor op het oog.
En zo begint het dodelijke spel om de macht in Rome.

Een interessante serie die geopend wordt met het album 'Purper en goud' (La pourpre et l'or). Door het werk van Dufaux en Delaby wordt je deelgenoot gemaakt van de intriges van het oude Rome. Er is zeer veel aandacht voor de moraal die blijkbaar in die dagen heerste in het keizerrijk. Wat dat betreft lijkt deze serie wel enigzins op de HBO tv-serie 'Rome'. Ook daaruit bleek al een zeer afwijkende moraal, zeker wanneer je die afzet tegen de huidige. Eigenlijk is het ongelofelijk dat dit album gebaseerd is op waargebeurde feiten. Het scenario van Dufaux klinkt als een klok. Op een duidelijke manier vertelt hij hoe de gebeurtenissen zich hebben geopenbaard. Ook het tekenwerk van Delaby vind ik mooi om te zien. Zijn voorliefde voor geschiedenis en zijn klassieke opleiding komen in zijn werk duidelijk naar voren.

2 Zand en bloed

Murena - Zand en bloed (De sable et de sang)

Na de moord op Claudius is Nero uitgeroepen tot de nieuwe keizer. Maar in de eerste dagen is zijn positie nog verre van zeker. Er moeten snel machten in werking worden gezet om zijn nieuwe positie en die van Agrippina veilig te stellen. In de eerste plaats zijn daar de pretoriaanse cohorten. De jonge keizer reist naar de linkeroever van de rivier Tiber. Hier spreekt hij de mannen toe en zijn toezeggingen worden met luid gejuich ontvangen. Daarna volgt de Romeinse senaat. Door omkoping en met de steun van Seneca wordt ook hier de positie van de jonge keizer bekrachtigd. Nero en Murena door Delaby De greep naar de macht lijkt geslaagd. Er worden dan ook feesten gegeven ter ere van de nieuwe keizer. Feesten die de zoon van de dode keizer verbazen. Niemand lijkt te rouwen om de dood van de vader van de jonge Britannicus. Op het feest waar Nero zelf aanwezig is wordt een klein toneelspel opgevoerd. Met geveinsde verbazing neemt men het nieuws van de dood van Lollia Paulina in ontvangst. Hoewel Nero niet zelf betrokken was bij de moord op de moeder van Murena had hij kunnen beseffen wat er zou gaan gebeuren. Hij realiseert zich dat zijn moeder haar wraak heeft genomen. Terwijl Nero zich met zijn gezelschap in de richting van Rome begeeft, vangt er op het feest een vechtpartij aan. De slaaf van Britannicus krijgt het aan de stok met een volgeling van Nero. Zijn daadkrachtig optreden maakt echter een einde aan het gevecht. Een houding die Agrippina niet is ontgaan. Britannicus is een bedreiging!
Nero op zijn beurt is gaan halen wat hem eerder werd ontzegd. De slavin Acte. Deze actie brengt hem op ramkoers met Pallas, die hierover zijn beklag doet bij Agrippina. Maar zij stuurt hem weg. Hierdoor heeft zij van een medestander een vijand gemaakt. Pallas bezit het echte testament van Claudius en gaat hiermee naar Britannicus. Ondertussen heeft Murena stappen gezet om achter de identiteit van de moordenaars van zijn moeder te komen. Op basis van de vriendschap tussen hem en Nero vertelt Murena aan de jonge keizer zijn bevindingen. Nero neemt het dossier nu zelf ter hand. De strijd om de macht over Rome en haar immense rijk gaat in alle hevigheid verder. Een strijd vol met moord, verraad en bedrog.

Een geweldig tweede deel van deze serie. Ik heb het album 'Zand en bloed' (De sable et de sang) razendsnel uitgelezen. De verteltrant van Dufaux is uitstekend, hij is echt goed op dreef. Zeker nu je de personages kent, sla je snel de volgende pagina op om te kijken hoe het verder gaat. Het tekenwerk van Delaby heb ik al eerder geroemd, maar dan nog maar een keertje. Deze man verstaat zijn vak!

3 Een volmaakte moeder

Murena - Een volmaakte moeder (La meilleure des mères)

Die nacht wordt een brandstapel opgericht. Hoewel het regent moet de brandstapel met hierop het stoffelijk overschot van Britannicus worden aangestoken. Het is uiteindelijk de Numidiër Balba die het vuur aansteekt voor zijn dode jonge meester. In Rome gonst het van de geruchten. Britannicus zou zijn vergiftigd, er zou een verborgen testament zijn. Reden genoeg voor Nero en Agrippina om de zaak snel te laten verdwijnen. Of de beschuldigingen nu terecht zijn of niet. Pallas verlaat het paleis van Nero uit Murena door Delaby Maar Balba wil zijn jonge meester niet vergeten. Hij keert terug naar de gladiator school van Bacchus Soroctos. Hier raakt hij steeds meer op ramkoers met een andere gladiator, Massam. Deze laat geen gelegenheid voorbij gaan om te proberen Balba te provoceren. De Numidiër heeft inmiddels vriendschap gesloten met een jonge Griek genaamd Proyas. Hij adviseert zijn vriend het gevecht uit de weg te gaan totdat Balba er klaar voor is.
Aan het hof trekt Nero de touwtjes steeds strakker aan. Hij probeert de overhand te krijgen op zijn moeder Agrippina. De vrijgelaten slaaf Pallas is hier het slachtoffer van. Hij wordt verbannen van het hof, maar mag in Rome blijven wonen. Maar Nero laat het hier niet bij. Hij laat de gifmengster Locuste naar zijn paleis brengen. Een ontwikkeling die zijn moeder natuurlijk zorgen baart, aangezien zij vaak van de diensten van Locuste gebruik heeft gemaakt. Lucius Murena is nog immer in beslag genomen door zijn onderzoek naar de dood van zijn moeder. Hij wil koste wat het kost de moordenaars vinden. Zijn vriend Petronius maakt zich inmiddels zorgen om zijn vriend. Enige ontspanning voor Murena lijkt hem wel op zijn plaats. En dus bied hij hem de diensten aan zijn een slavin, Arsilia. Het idee van Petronius lijkt te werken, Murena is de volgende dag een stuk meer opgeruimd. Ook die nacht zal Arsilia zijn bed delen. Dan vertelt zijn hem van haar vorige eigenaresse Poppaea Sabina. Een mooie, onverzadigbare maar ook gevaarlijke vrouw. Zij is getrouwd met de prefect van de pretoriaanse cohorten, Rufus Crispinus. En deze Poppaea ziet in Nero een mogelijkheid. Het onderzoek van Murena lijkt uiteindelijk dood te lopen. Dit komt voornamelijk doordat de personen die hem de waarheid kunnen vertellen een voor een zelf komen te overlijden. Uiteindelijk stapt Murena naar Nero, waarvan hij denkt dat deze een vriend is. Maar de vriendschap eindigt op dat moment. Wel geeft Nero aan Murena een naam. Pallas zou de moordenaar van zijn moeder zijn. Hierop ronselt Murena een gladiator en wel Balba. Samen gaan zij op een nacht naar het huis van Pallas. Maar alle personen in dat huis zijn vermoord. Murena vermoed dat Nero hier achter zit. Maar in Balba heeft hij een bondgenoot. Ondertussen gaat de strijd om de macht aan het hof onverbiddelijk door. Dankzij manipulaties van Agrippina is Nero gedwongen om het doodvonnis van zijn tante Domitia Lepida te ondertekenen. Nero beseft dat het onvermijdelijke er aan zit te komen. Het is hij of Aggripina. Hij meent geen keuze meer te hebben, hij moet haar doden.

Ook het derde deel uit de serie, 'Een volmaakte moeder' (La meilleure des mères), is wederom uitstekend uitgevoerd. Het is bijna onvoorstelbaar dat (een groot deel) van de gebeurtenissen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. Een strijd om de macht tussen een moeder en haar zoon. Een strijd vol intrige, verraad, moord, overspel. En toch is dit, blijkens de noten achterin het album, gebaseerd op waargebeurde feiten. Dufaux en Delaby zijn bij hun serie niet over één nacht ijs gegaan.
Vermeldt moet nog worden dat ook Dina Kathelyn heeft meegewerkt aan dit deel. Zij verzorgde een deel van de inkleuring. Zij is in België geboren. Zij studeerde kunst in Brussel en ging onder meer naar de Academie van Sint-Gillis. Ze verleende haar medewerking aan tal van kinderboeken. ze won ook de Zilveren Medaille van de regering. Naast schilderen illustreert zij ook stripboeken zoals Alex en Murena.

4 Voor hen die gaan sterven

Murena - Voor hen die gaan sterven (Ceux qui vont mourir)

Op een enigszins bewolkte dag marcheert een groep legionairs door de Porta Tiburtina. De Romeinse soldaten beginnen aan een mars over de Via Tiburtina. Maar bij deze oostelijke poort van Rome is ook het doodsgereutel te horen van de gekruisigden. Lucius Murena aanschouwt het vertrek van de soldaten wanneer hij een bekend gezicht ontwaart. Het is het gezicht van Vespasianus. Murena heeft op hem staan wachten. De Romeinse officier stapt af en beiden mannen praten over de situatie waarin Murena zich bevindt. Dan worden ze onderbroken door een vraag van een gekruisigde om water. In opdracht van Murena geeft de wacht bij de kruisen de veroordeelde wat water. Een daad die gezien wordt door een man die zojuist de hoofdstad van het Romeinse rijk wil betreden. De daad doet hem denken aan een andere gekruisigde. Een jonge man nog. Een Jood uit Nazareth. Wanneer Vespasianus zich weer bij zijn manschappen heeft gevoegd vraagt Murena aan de reiziger wat zijn naam is. Gladiator Massam uit Murena, tekening van Delaby De man antwoord dat hij Petrus heet. En als Murena ooit hulp nodig heeft moet hij een visje tekenen en afwachten. In het paleis speelt zich een heel ander tafereel af. Agrippina heeft haar slaaf Draxius naar de keizer gestuurd. Zij verzoekt haar zoon om nu direct naar haar toe te komen. Enigszins overdondert begeeft Nero zich naar de vertrekken van zijn moeder. Hij treft haar naakt aan in haar bad. Agrippina brengt al haar aantrekkelijkheid en sensualiteit in stelling in een poging om Nero te verleiden. Een situatie die wordt gadegeslagen door Seneca. Hij beseft dat hij iets moet doen en snel ook. Hiertoe zoekt hij een bondgenote. Het is de huidige maîtresse van Nero, Acte. Gezamenlijk zullen zij hun uiterste best doen om de plannen van de moeder van de keizer te verijdelen. Haar greep naar de macht moet tot stilstand worden gebracht. Acte beseft dat zij nog een bondgenoot kan hebben. Een man die een tijdlang de vriend was van Nero maar die door de keizer verbannen is van het hof. Acte bepleit de zaak van Murena bij Nero. De jonge keizer is gevoelig voor haar argumenten. Om zijn moeder te beschermen heeft hij Murena verbannen. En nu is zijn moeder zijn vijand. En dus zoeken zij gezamenlijk naar een mogelijkheid om Murena weer tot het hof toe te laten. Nero kan Murena geen wraak laten nemen op zijn moeder, dit zou teveel problemen geven. Maar hij kan hem wel het leven geven van de man die de moeder van Murena daadwerkelijk heeft gedood. Wel de hand van de daad, maar niet het hoofd. Wanneer Murena zich met dit aanbod kan verzoenen kan hij weer toetreden tot het hof. Acte brengt de boodschap over aan Murena. En dan worden de raderen in werking gezet. Nero beveelt Draxius een gevecht aan te gaan in de arena. Een gevecht waarbij ook Balba betrokken is. Om nog meer voordeel uit de situatie te halen gaat Nero een weddenschap aan met zijn moeder. Als Draxius verliest schaft Nero de garde af die zijn moeder beschermt. De strijd in de arena is hard en onverbiddelijk. Het is een reflectie van de strijd tussen moeder en zoon. Tussen Agrippina en Nero. En er kan maar één overwinnaar zijn.

Het album 'Voor hen die gaan sterven' (Ceux qui vont mourir) vormt de afsluiting van de eerste cyclus van deze uitstekende serie. De climax in de strijd tussen Agrippina en Nero om de macht over het keizerrijk. Maar ook de introductie van nieuwe krachten die uiteindelijk de geschiedenis vorm zullen gaan geven. De serie biedt een prima inzicht in het reilen en zeilen in het Rome in de klassieke oudheid. De intriges, gevaren, de wreedheden en de toen heersende moraal. Dufaud en Delaby hebben een gedenkwaardige reeks neergezet die gelukkig nog doorloopt.

5 De zwarte godin

Murena - De zwarte godin (La déesse noire)

Rome, de lente van het jaar 62. De oude prefect van de pretoriaanse cohorten en invloedrijk lid van de regering, Burrhus, is dood. Hij en Seneca waren de enige twee die invloed hadden op de jonge keizer Nero. Inmiddels stijgt de ster van Poppaea Sabina, een zwarte, verwoestende ster. Zij is de nieuwe favoriete van de keizer. De val van Acte uit de gratie van Nero is, zeker onder de invloedrijken in Rome, het gesprek van de dag. De voormalige favoriet van Nero verschijnt dan ook overdag in de straten van Rome zonder escorte. Alleen. Maar ze heeft nog wel de vriendschap van Lucius Murena. Zij betrekt het huis waar Murena en Petronius Niger wonen. Maar Acte is niet de enige naam die op ieders lippen hangt. Poppaea Sabina uit Murena, tekening van Delaby Sinds enige tijd heeft Nero zijn kleuren gegeven aan een gladiator. Een meedogenloze gladiator. Alleen Nero heeft hem onder controle. De hoogte van de weddenschappen neemt grote vormen aan. Maar de gladiator is tot nu toe onverslaanbaar gebleken. Zijn naam is Massam. Die avond vecht hij in het huis van de dochter van senator Sixtius. Alle plaatsen zijn bezet. De Romeinen bekijken het gevecht met spanning. Onder de toeschouwers is een vrouw, Poppaea Sabina. Nadat Massam ook dit gevecht in zijn voordeel heeft beslist laat de favoriete van Nero de gladiator bij haar brengen in afgezonderde vertrekken. Wanneer zij alleen zijn is zij in staat om een inschatting te maken van de man. In het keizerlijke paleis ontwaakt de jonge keizer uit een onaangename droom. Het is een belangrijke dag. Nero zal zelf deelnemen aan de wagenrennen. Hij draagt de kleuren van het plebs (het gewone volk van Rome). Hij vreest de andere deelnemers niet, waarom zou hij ook. Is hij niet immers de keizer en een god? Maar over een deelnemer is niets bekend. Deze vertegenwoordigt de rode fractie. Tot aan het moment dat de wagenmenners met hun paarden naar voren moeten gaan, blijft de plaats van de rode kleur leeg. Maar op het laatste moment daagt de wagen op. Alleen wordt deze gemend door een vrouw met een masker. Wie is zij? De race vangt aan. Al snel is duidelijk dat de vrouw niet van plan is de overwinning aan de keizer te laten, integendeel. Zij doet er alles aan om te winnen. In die opzet slaagt zij dan ook en verdwijnt weer voordat iemand goed en wel beseft wat er is gebeurt. Maar ze heeft wel een boodschap voor Nero achtergelaten: "Denk aan Britannicus! Hij vergeet jou niet!" luidt de tekst. Ondertussen leert Poppaea Sabina dat Murena en Acte samen zijn. Informatie die zij later zal kunnen gebruiken voor haar doeleinden. De jacht op de vrouw die de wagenrennen gewonnen heeft begint. Dan komt ene Sofonius Tigellinus naar voren. Hij heeft informatie over de vrouw en wordt voor Nero gebracht. Hij zet Nero op het spoor van een paardenfokker. En via dit spoor duikt een bekende naam op. Het is die van Balba!
Nero begint dag voor dag achterdochtiger te worden, steeds meer verliest hij het contact met de realiteit. Door de invloed van Poppaea Sabina vervreemdt hij zich steeds meer van zijn oude vertrouwelingen. Een gevaarlijke tijd breekt aan in Rome.

Met het album 'De zwarte godin' (La déesse noire) wordt de tweede cyclus van deze geweldige serie geopend. De dood van Agrippina vormde de afsluiting van een periode. Een nieuwe is aangebroken, met veelal andere hoofdrolspelers. In dit deel is de verandering in de persoonlijkheid van Nero steeds meer merkbaar. Hoewel dit al in het personage zit opgesloten, zet zijn omgeving hem daar ook steeds meer toe aan. Vooral Poppaea Sabina speelt hierin een belangrijke rol. In die zin heeft zij de plaats ingenomen van Agrippina. Zij isoleert hem steeds verder van de werkelijkheid en zet hem op doortrapte wijze aan tot daden die hem van zijn vroegere vrienden zal doen vervreemden. Wat dat betreft volgt het scenario de zienswijze van de Romeinse geschiedschrijver Tacitus. Want ook Poppaea Sabina is een historisch personage. Zij werd geboren in het jaar 30 in Pompeii. Archeologen gaan er ook vanuit dat zij weten welke van de opgegraven huizen in deze dodenstad heeft toebehoord aan haar familie. Het is ook Tacitus die haar als de drijvende kracht achter de dood van Agrippina plaatst. Een zienswijze die lang niet door iedereen gedeeld werd. Maar de wijze waarop Dufaux en Delaby deze gegevenheden hebben verwerkt is wederom fenomenaal. Zij volgen de zienswijze van Tacitus en doen dit zeer overtuigend. Naast Poppaea Sabina kom je natuurlijk ook Petrus tegen die zich daadwerkelijk in Rome bevond tijdens het bewind van Nero, zoals ook Sofonius Tigellinus werkelijk heeft geleefd. Het klassieke Rome komt echt tot leven in de albums. Je waant je echt in een Rome zoals dit nooit meer zult zien. Niet de huidige wereldstad, maar een wereldstad in zijn eigen tijd. Ik kan iedereen een bezoek aanbevelen.

6 Het bloed van de beesten

Murena - Het bloed van de beesten (Le sang des bêtes)

Omdat de geschriften - die verwijzen naar Brittanicus - op de muren in Rome blijven verschijnen en zij een impliciete verwijzing zijn dat er iets niet in orde is, blijft Massan onverdroten zoeken naar de aanstichters. Hij weet dat het Balba is die hij zoekt, maar tot op heden is er geen spoor van de Numidiër en de geheimzinnige vrouw in wiens gezelschap de voormalige gladiator zich bevindt. De zoektocht brengt Massan tot in de gewelven onder de stad. Het is hier dat hij Balba treft. Maar de Numidiër is niet alleen, de geheimzinnige vrouw is bij hem. Samen lijken ze Massan definitief gestopt te hebben. Nero toont Seneca en anderen het toekomstige Rome uit de strip Murena, tekening van Delaby Ze laten de moordzuchtige man achter voor dood. Dit zal later een fout blijken te zijn. De levenswil van Massan is vele malen groter dan beide vermoeden.
Ook Murena is bezig met een zoektocht. Hij wil hoe dan ook achterhalen waar Acte naar toe is gegaan nadat Nero haar aan centurio Sardius Priscus Agricola heeft geschonken. Murena vermoedt dat het geen spontane actie was, maar dat er een van tevoren geplande daad waar een doel mee bereikt moest worden. Want wie wist waar hij en Acte zich die avond bevonden? In ieder geval de slavin Arsilia, een vrouw die Murena ooit beminde maar nu weer dienstbaar is aan Poppaea Sabina. Samen met zijn vriend Petronius regelt Murena dan ook een ontmoeting met de slavin. Het is tijdens deze ontmoeting dat Murena de waarheid achterhaald en besluit om een boodschap te sturen aan zijn vijand. Het hoofd van de gedode Arsilia wordt gezonden aan Poppaea Sabina. Een einde dat overeenkomt met het lot dat zijn moeder moest ondergaan door toedoen van een andere vrouw in de kringen van Nero. Aan het hof is Poppaea Sabina bezig haar grip op Nero steeds meer te verstevigen. De onverzadigbare vrouw gebruikt haar lichaam om velen aan haar te binden. Niet alleen Nero, die zij doet geloven dat ze van hem zwanger is, maar ook diens nieuwe raadgever Sofonius Tigellinus geniet van de geneugten van haar lichaam. Nadat zij het hoofd van de slavin Arsilia heeft ontvangen manipuleert zij Nero verder door Murena tot zijn vijand te maken. Maar de Romeinse keizer krijgt de jonge Romein niet in handen. In het gezelschap van Balba en de gemaskerde vrouw Evix is hij vertrokken naar centraal Gallia. Want het is hier dat Acte zich moet bevinden. Het drietal reist redelijk ongehinderd maar komt terecht in een onrustig gebied. De druïde Cervarix leidt een bloedige opstand tegen Rome en het kamp waar Acte zich bevindt is al aangevallen. In het midden van deze strijd gaat Murena met zijn twee reisgenoten op zoek naar Acte. Maar een van zijn reisgenoten heeft een eigen agenda, een gevaarlijke agenda.

Het album 'Het bloed van de beesten' (Le sang des bêtes) is alweer het zesde deel uit de serie en verscheen in 2007. Nero raakt steeds verder geïsoleerd, steeds meer onder de invloed van Poppaea Sabina. Deze volkomen immorele vrouw versterkt haar positie in het centrum van de macht steeds verder. Oude vrienden en raadgevers van Nero, zoals Seneca, moeten het veld ruimen. Halverwege het verhaal wordt Rome verlaten en komen er minder direct historisch aanwijsbare personages voor, maar de geloofwaardigheid van het verhaal wordt nergens aangetast.
In dit album ontstaat duidelijk de vijandschap tussen Nero en Murena. Een vijandschap die door Poppaea Sabina in het vorige album is gezaaid en nu door haar wordt geoogst. Ook de jonge aristocraat moet vluchten. De serie Murena blijft een meeslepende mix van historische feiten en verzonnen gebeurtenissen. Heel knap vind ik de manier waarop de personages (historisch en fictief) worden ingevuld. Het is een volkomen geloofwaardig verhaal. Heel knap.

7 Een leven van vuur

Murena - Een leven van vuur (Vie des feux)

Gallië, 63 n. Chr. De Nubiër Balba zoekt nog een keer Evix op, de dochter van Diviciacos. Het was haar pijl die, hoewel onbedoeld, de dood van Acte inleidde. Balba ziet met eigen ogen dat de opstand tegen Rome niets aan kracht heeft verloren. De Galliërs worden geleid door Evix. Samen met Murena zal Balba terugkeren naar Rome. Lucius Murena, tekening van Delaby In de Romeinse hoofdstad overpeinst Nero het verlies van zijn vier maanden oude dochter. Haar dood verwart hem en grijpt hem aan. Hij heeft Tigellinus opdracht gegeven de man te zoeken die hij een tijd geleden ontmoet heeft. En Tigellinus heeft de man gevonden. Zijn naam is Petrus en hij wordt gezien als de leider van een groep Joden die zich christenen noemen. Het gesprek met Petrus stelt Nero tot tevredenheid. Maar een andere bezoeker heeft een waarschuwing. Marcus Atticus, prefect van Vigiles, is bezorgd over de vele vuren in de houten huizen van Rome. De straten zijn klein en kronkelig. Er is al tijden geen regen gevallen. In deze juli maand lijkt de warmte nog erger dan anders. Een vonk kan een ramp inleidden. Maar vindt Nero het mogelijke perspectief ook een ramp of heeft hij andere beelden in zijn hoofd? De volgende dag ontvangt de keizer nog meer nieuws. En wel over Murena. Massam weet dat de gevallen edelman terug is en dat hij in het gezelschap is van Balba. De Vestaalse Rubria verleent Murena onderdak, dit hoewel de aanwezigheid van de teruggekeerde man niet op prijs wordt gesteld door Nero. Maar de familie van de Vestaalse maagd is altijd goed bevriend geweest met die van Lucius. En hoewel zij het onverstandig van hem vindt, kan zij Murena geen onderdak weigeren. Veel meer dan onderdak hebben Murena en Balba niet. Zij moeten aan geld zien te komen. De Nubiër zal deelnemen aan een boksgevecht waarbij grof wordt gewed. Als hij er in slaagt te winnen hebben ze voorlopig weer even financiële middelen. Het gevecht is hard. De tegenstander is sterk, ervaren en taai. Maar dat is Balba ook. En het is zijn wilskracht die uiteindelijk de doorslag geeft, maar niet zonder verwondingen.
Met een deel van het gewonnen geld wil Lucius Rubria bedanken voor haar hulp. Zij zal nu in staat zijn een oude bediende van haar familie aan de armoede en slavernij kunnen onttrekken. Wat beiden niet beseffen is dat de goedbedoelde daden een heel ander effect zullen gaan krijgen. De Vestaalse maagd en haar bediende worden gezien door Massam en hij weet de informatie zo te verdraaien dat er twijfel in het hoofd van Nero komt. Twijfel over haar loyaliteit en haar maagdelijkheid. Nero reageert wreed. Nadat hij Rubria heeft ondervraagd verkracht hij haar. Waarna hij Massam in staat stelt de vrouw hetzelfde aan te doen. Na deze vreselijke ervaring berooft Rubria zich van het leven. Murena leert wat er met Rubria is gebeurd en wie hiervoor mede verantwoordelijk is. Nero kan hij niet bereiken, maar Massam wel. Tijdens het gevecht vat het huis, waar ze zijn, vlam. Een ramp staat op het punt zich te voltrekken.

Met 'Een leven van vuur' (Vie des feux) wordt de serie Murena weer uitstekend voortgezet. Vuur is de leidraad in het verhaal. In de eerste plaats natuurlijk de brand die Rome trof in de nacht van 19 juli van het jaar 64 n.Chr. Over deze brand bestaan verschillende verhalen. Het vuur begon in de houten huizen die stonden bij het Circus Maximus. De brand kon razendsnel om zich heen grijpen omdat, zoals correct wordt verteld in het album, de meeste Romeinse huizen in die tijd van hout waren. Nero bevond zich niet in de hoofdstad maar in zijn villa in de stad Antium (het tegenwoordige Anzio gelegen aan de kust). Spoorslags keerde Nero terug en gaf leiding aan de bestrijding van het vuur. Een van de verhalen die over de brand bestaat is dat Nero, harp spelend, de brand bekeek. Volgens de Romeinse schrijver Tacitus was dit nonsens. Tacitus was een tijdgenoot van Nero. In de nasleep kreeg Nero van de bevolking op een gegeven moment zelfs de schuld van de brand. Het gerucht (ook een verhaal) ging dat hij de brand had laten aansteken om zo ruimte te maken voor een nieuw Rome. Om zich hieruit te redden gaf Nero de schuld van de brand aan de christenen, die toen niet echt populair waren in Rome. De bevolking geloofde het verhaal, waarmee een gruwelijke vervolging begon.

Maar vuur is ook op andere manieren sterk aanwezig in het verhaal. Maar dan vuur in de zin van passie, wilskracht, gedrevenheid en doorzettingsvermogen. Murena laat zich erdoor leiden in zoektocht naar wraak. Evix in haar strijd tegen Rome, Balba die zich niet wil laten verslaan, Massam die zijn onderzoek naar de verblijfplaats van de Nubiër onverdroten voortzet, Rubria die druk weerstaat om Murena te laten vallen. Al de personages worden om de een of andere reden voortgedreven. En natuurlijk de fascinatie van Nero voor vuur, een eigenschap die zich ook bij zijn jeugdvriend Murena begint te manifesteren.

Het is de combinatie van correcte geschiedkundige feiten en de eigen invulling die Jean Dufaux geeft aan de al dan niet historische personages die deze serie tot een topper maken. Realiteit en fictie vloeien moeiteloos in elkaar over. Ook het tekenwerk van Philippe Delaby is een genot voor het oog. Met een vaste weergave van de personen, mensen waabij de emotie van het gezicht te lezen is. Dit wordt afgewisseld met schitterende platen die een hele pagina bestrijken. Klasse serie!

8 De wraak van as

Murena - De wraak van as (Revanche des cendres)

De brand die veroorzaakt werd tijdens de vechtpartij tussen Murena en Massam verspreid zich over Rome. Nero is zo snel mogelijk teruggekomen naar de hoofdstad en aanschouwt vanuit zijn paleis hoe de vlammen zich steeds verder uitstrekken over de stad. De wijk van de Vigiles is een vuurzee geworden. Mensen vluchten in paniek maar aan de vlammen lijkt geen ontkomen. Uit lijfsbehoud zijn sommige personen gedwongen om anderen te doden. De enige uitweg voor de mensenmassa lijkt het marsveld te zijn. In zijn paleis staat Nero gebogen over de kaarten van de stad. Een stad die hij zo goed kent. Ruffalo en Petrus uit de strip Murena, tekening van Delaby De keizer neemt de bestrijding van het vuur resoluut ter hand. Hij geeft orders aan Ruffalo, hoofd van de Praetoriaanse garde. Ook Nero beseft dat de massa naar het marsveld geleid moet worden om te overleven. Hij stelt alle gebouwen open voor de vluchtelingen. Ook laat hij een boodschap sturen naar de voedselopslagplaatsen in Ostia, want hij beseft dat het volk voedsel nodig zal hebben. En dat is iets wat in Rome verdwenen is. Levens verdwijnen tijdens de brand. Uitgewist, alsof de mensen nooit bestaan hebben. De vuistvechter Pollius, nog niet zolang geleden de tegenstander van Balba. Marcus Syllius Endymio, beter bekent als Endymion. Maar er worden ook rekeningen vereffend. En de brand biedt ook kansen voor anderen, zoals voor de dochter van Ruffalo.
Sommigen bieden hulp en proberen zoveel mogelijk mensen te redden. Zoals Petrus, bij wie Ruffalo zijn dochter Claudia hervindt. En te midden van dit alles loopt nog een man. Een man die een gedeelde verantwoordelijkheid heeft voor de brand. Een man in wiens hart het vuur ook is opgelaaid, door bittere herinneringen en dodelijke haat. Die man is Murena. De brand die Rome in die juli maand verwoestte duurde zes dagen en zeven nachten. Na deze periode daalden de as deeltjes neer op de stad. Als sneeuw kwamen ze neer. Murena herinnert zich een andere sneeuw. Sneeuw waarin Acte de dood vond. En als door een mirakel krijgt Murena de kans om zich persoonlijk te wreken op Nero. Een kans die hij niet neemt. Nadat de brand is uitgewoed moeten de Romeinen weer opkrabbelen en zich herstellen, zo goed en zo kwaad als dit gaat. Maar er gaat ook een ander geluid door de stad. Wie is er verantwoordelijk voor de brand? Er zijn er die de vinger wijzen naar de keizer. Door zijn belediging aan de goden, zijn bezoedeling van de tempel van Vesta. Het is een ontwikkeling die Tigellinus slecht uitkomt. Hij heeft zijn lot immers verbonden aan dat van Nero. En dus ontwikkelt hij een plan om het antwoord op de schuldvraag bij anderen neer te leggen. Het eerste waar hij aan denkt is een sekte waar hij toch al geen sympathie voor op kan brengen. De christenen, met hun leider Petrus. Zij moeten de schuld krijgen van de brand. Ook Nero en zijn vrouw zetten stappen om de grootste oproerkraaiers het veld te doen ruimen. In hun ogen een werkje voor Massam. Hoewel Petrus en zijn volgelingen op sympathie van de keizerin kunnen rekenen, ziet Nero zich toch gedwongen om het advies van Tigellinus te volgen. De vervolging zal een aanvang nemen.

Met het verhaal 'De wraak van as' (Revanche des cendres) wordt de tweede cyclus van de Murena reeks afgesloten. De brand van Rome is het centrale deel dat in de herinnering is blijven hangen over het leven van Nero. En het is deze brand die in dit album wordt verteld. En op een grandioze wijze! Jean Dufaux verhaalt op een magistrale wijze over dit historische feit. Net als in de vorige delen veroorlooft hij zich natuurlijk enige vrijheid met de personages. Maar wat een goed verhaal heeft hij geschreven. Het deel met de brand is beklemmend, de angst die moet hebben bestaan komt volledig in het verhaal naar voren. Door ook de lotgevallen van anderen als een soort korte episodes in het scenario te verwerken wordt het gevoel van echtheid nog verder versterkt. Ook toont hij Nero die de band meester probeert te worden. Zowel de fysieke brand als die welke na het blussen bij het volk dreigt te ontstaan. Het tekenwerk van Philippe Delaby draagt ook evenzo grote mate bij aan de kwaliteit van het album. Weergaloos geeft hij de beelden bij het verhaal. Nu is het reikhalzend uitkijken naar het vervolg.

9 Doornen

Murena - Doornen (Les épines)

Terwijl Nero in het keizerlijke paleis droomt over het nieuwe Rome dat hij wil doen verrijzen uit de as van de verbrande stad, is de werkelijkheid nog heel anders. De burgers van Rome worstelen zich door het puin. Vele gebouwen staan op instorten. Een van de mensen die zich door de stad begeeft is Petrus. Hij komt aan bij een groepje mannen dat zich bezighoudt met het opruimen van het puin. Onder hen bevindt zich Lucius Murena. Petrus uit zijn zorgen want het lijkt er op alsof er steeds meer Joden worden opgesloten in de kerkers door de Romeinse soldaten. Hoewel de keizerin zich inspant voor de joden. Petrus uit de strip Murena, tekening van Delaby Petrus besluit om te proberen Nero nogmaals te bezoeken, de vorige keer was de keizer vriendelijk. Murena waarschuwt Petrus echter voor het wispelturige karakter van Nero. Wanneer Petrus vertrekt komt juist Claudia, de dochter van Ruffalo, aan met een kruik wijn. Haar ogen zijn voor Murena. Wanneer Petrus het paleis van Nero bereikt wordt hij opgevangen door de verraderlijke Tigellinus. De adviseur en de commandant van de Praetoriaanse garde van Nero besluit om Petrus in het oog te houden. Vanuit een andere hoek krijgt Tigellinus iets te horen wat hem helemaal niet bevalt. In de stad loopt een ex-gladiator te verkondigen dat het niet de Joden zijn die schuldig zijn aan de brand van Rome. Dit was het gevolg van een gevecht. De man die dit rondbazuint is Massam. En hij kan het weten want hij was in gevecht met Murena toen de toorts de winkel in vuur en vlam zette. Ook die avond vertelt hij zijn verhaal, ditmaal tegen Ruffalo, zijn dochter Claudia heeft haar leven te danken aan de man die volgens Massam de toorts liet vallen: Murena.
Terwijl hij het verhaal aanhoort neemt Ruffalo een besluit. Massam moet sterven om de redder van zijn dochter te vrijwaren. Ruffalo beseft niet dat die avond de romance tussen zijn dochter Claudia en Murena begint te ontluiken. In keizerlijke kring blijft Tigellinus druk uitoefenen op Nero. De Joden zijn de schuldigen en het volk eist genoegdoening. De keizerin brengt naar voren dat het de Christenen waren en niet de Joden die verantwoordelijk zijn. Nero besluit nog twee dagen de tijd te nemen om tot een besluit te komen. Wanneer de keizer weg is neemt zijn echtgenote haar raadsman en vriend Joseph Ben Matthias ter zijde. Er moeten plannen komen om ervoor te zorgen dat hij en zijn naasten op tijd Rome uit zijn. Want het onvermijdelijke lijkt zich te gaan voltrekken. Nero op zijn beurt heeft een korte ontmoeting met Petrus, waarin de oude man betoogt dat de Joden niet schuldig zijn. Maar de keizer geeft hem de raad om naar huis te gaan. Een advies wat Petrus in eerste instantie ook ter harte lijkt te gaan nemen. Maar wanneer hij de Porta Tiburtina doorgaat vinden er gebeurtenissen plaats waardoor hij van gedachten verandert. Hij keert op zijn schreden terug en loopt recht in de armen van Tigellinus, recht in de armen van de man die zijn dood wenst. Ondertussen heeft Ruffalo de man gevonden die Massam zal doden. Een man die aan Murena niet onbekend is en die al eerder met Massam gevochten heeft. Balba neemt de taak op zich. En terwijl het ene deel van de Romeinse bevolking zich opmaakt voor het brengen van de dood gaat de relatie tussen Claudia en Murena over naar een ander niveau.

Met het album 'Doornen' (Les épines) wordt de draad van het verhaal weer opgepakt. Het verhaal speelt in het jaar 64. Net als bij de vorige delen is Dufaux niet over een nacht ijs gegaan om zijn verhaal te vertellen. Hij brengt de vertelling in de bekende historische context. De geruchten waren er dat Nero de brand zelf veroorzaakt zou hebben, maar er waren er ook velen die de kleine minderheid van de Joden de schuld gaf. Haat, afgunst, machtswellust en geldzucht. Dit alles speelt een rol in de beweegredenen van een aantal hoofdrolspelers. Petrus (ook Simon Petrus genoemd) speelt een belangrijke rol in dit deel. Het zijn de laatste dagen van deze discipel van Jezus die centraal in beeld worden gebracht. Het verhaal van Petrus verweeft Dufaux zeer kundig in de overige verhaallijnen. Petrus die vrijwillig terugkeert naar Rome, zijn marteldood tegemoet. Het geheel leest zeer geloofwaardig. De noten achter in het deel geven wederom boeiende aanvullende informatie. Gelet op de kwaliteit van deze reeks is het te hopen dat er nog vele delen zullen volgen. Een uitstekend scenario, prachtige tekeningen en een grandioze inkleuring. Wat wil je als liefhebber nog meer?