De lijkwade intro


Bij uitgeverij Glénat Benelux n.v. verscheen in mei 2003 het eerste deel van een nieuwe serie. De reeks was getiteld 'De lijkwade' en werd ondergebracht in de collectie 'De zwarte loge'. In deze collectie tref je allerlei verhalen aan waarbij het sleutelwoord mysterie is. Of zoals Glénat het zelf omschrijft:
De Zwarte Loge kiest haar weg : die van Esoterisme, geheim en mysterie. Tussen schaduw en licht.
Zo ook bij de vierdelige serie De lijkwade (Le Linceul).

De reeks is geschreven en getekend door één persoon Laurent Bidot. Hij is geboren op 31 januari 1967 in Frankrijk. Bidot volgde een opleiding grafische kunst in Parijs. Na zijn opleiding begon hij te werken als illustrator en in de advertentiewereld. Hij verzorgde diverse illustraties voor de boeken van Vladimir Volkoff die werden uitgegeven door Editions du Triomphe. Zijn eerste stripverhaal 'Padre Pio' werd ook door deze uitgever op de markt gebracht. Hierna illustreerde hij voor uitgeverij Glénat 'L'Histoire de la Grande Chartreuse en BD'. De lijkwade is zijn eerste grote reeks.

Het verhaal dat wordt vertelt in de reeks 'De lijkwade' (Le Linceul) is volkomen fictief. Maar het onderwerp waar het verhaal over gaat is dat niet. De lijkwade van Turijn is een eeuwenoude relikwie binnen het christendom. Het is een linnen kleed waarop vaag een beeld van een man te zien is met verwondingen aan de zichtbare hand zoals zouden kunnen ontstaan bij een kruisiging. Volgens sommige christenen is de lijkwade het kleed waarin Jezus werd gewikkeld en begraven nadat hij aan het kruis gestorven was. Het officiële standpunt van de Katholieke Kerk is dat het om een vervalsing gaat. Maar de Katholieke Kerk laat de verering ervan toe als een kunstzinnige voorstelling van Jezus. De meeste wetenschappers beschouwen de lijkwade als een knappe vervalsing uit de late Middeleeuwen.(bron:nl.wikipedia.org/wiki/Lijkwade_van_Turijn)

1 In de schaduw van het reliek

De lijkwade - In de schaduw van het reliek (Les ombres de la relique)

Italië, de kathedraal van Turijn in het heden. Zoals iedere dag zijn er honderden bezoekers die de kathedraal bezoeken waar de lijkwade tentoongesteld wordt. Maar het zal geen dag worden zoals iedere andere dag. Schijnbaar vanuit het niets begint een overval. En een zeer spectaculaire overval. Het doelwit: de lijkwade. Voor de ogen van honderden toeschouwers wordt het relikwie gestolen. De beveiligingsdienst staat machteloos en de politie komt te laat. Terwijl deze diefstal plaatsvindt, zitten enkele honderden kilometers verderop drie mensen in Rome op een dakterras. Twee mannen en één vrouw. Gespreksonderwerp: de lijkwade. De twee mannen zijn broers, maar de tegenstellingen hadden niet groter kunnen zijn. Jean is een geestelijk en werkt op het Vaticaan. Voor hem is de lijkwade een kostbare getuige van de christelijke geschiedenis. Antonella uit De lijkwade door Bidot De lijkwade die waarschijnlijk het lichaam van Christus omhulde toen hij in het graf werd gelegd. En Franck, de wetenschapper. Voor wie de lijkwade een interessant archeologisch voorwerp is dat nadere bestudering behoeft. Franck heeft dankzij zijn broer toegang tot de onderzoeksgegevens van de lijkwade. De vrouw is Antonella en zij is de discussie, die al tientallen keren is gevoerd meer dan zat en gaat naar binnen. Wanneer zij eenmaal de televisie heeft aangezet is het nieuws van de diefstal prominent in beeld.

Frankrijk, in de buurt van Troyes, 1358. Een jonge ridder is samen met een reisgenoot onderweg naar de kerk van Lirey. Dit is de plaats waar de lijkwade tentoon wordt gesteld aan de gelovigen. De boerenbevolking is onderweg naar de kerk voor aflaten, gevolgd door een bezoek aan de kermis. Op verzoek van de reisgenoot gaat de jonge ridder alleen de ruimte binnen waar de lijkwade hangt. Na een gesprek met een geestelijke wordt hij voorgesteld aan Hugues de Charny, heer van Chavoisy en Lirey. Nu is het de beurt aan de jonge ridder om zich kenbaar te maken. Hij heet Foulques de Bouffémont. De man in zijn gezelschap is broeder Alwin, Franciscaan en gestuurd vanuit Rome. De vader van de heer van Lirey is twee jaar eerder tijdens de slag bij Poitiers gesneuveld. Maar zijn tweede vrouw en weduwe, Jeanne de Vergy, is nog in de burcht aanwezig en woont het gesprek bij. Broeder Alwin heeft als taak om de echtheid van de wade vast te stellen. Natuurlijk vindt hij de heer van Lirey op zijn pad. Maar ze hebben een medestander. Namelijk de weduwe. De zoon is uit een eerder huwelijk en heeft er financieel belang bij om de wade voor echt te laten doorgaan. De volgende ochtend ontvangen de twee onderzoekers een boodschap die hen naar een afgelegen plek brengt. Na enige overtuigingskracht van ridder Foulques leggen zij de hand op een belangrijk document. Het is een geschrift van Bernard van Artus, ridder van de tempel van Salamo en geschreven in het Midden-Oosten. Hieruit blijkt duidelijk dat de lijkwade die tentoon wordt gesteld niet de beeltenis van Christus is. Maar dan komt Jeanne de Vergy op het toneel. Er blijkt namelijk nog een lijkwade te zijn. Deze ligt in zijn ondergrondse verbergplaats. De twee mannen gaan samen met de dochter van de weduwe, Héloise de Charny, op weg. Is deze lijkwade de echte? En welke gevaren bedreigen het drietal op hun reis?

Het eerste deel van de serie verscheen in 2003 onder de titel 'In de schaduw van het reliek' (Les ombres de la relique). En dit openingsdeel is uitermate veelbelovend. Bidot is overduidelijk thuis in het onderwerp.Hij heeft dit als uitgangspunt genomen om een zeer aantrekkelijk en vooral ook spannend verhaal te vertellen. In het verhaal ga je als lezer van het heden terug naar 1358 en leer je de geschiedenis van de wade. Nu ben ik geen deskundige op het terrein van de late middeleeuwen, maar het tekenwerk oogt zeer overtuigend. Kijk eens naar de mate van detail die Bidot meegeeft aan zijn tekeningen. Zeer indrukwekkend. Voor liefhebbers van spanning, geschiedenis en een beetje mysterie zeker een album om te lezen.

2 De kring van de Sydoine

De lijkwade - De kring van de Sydoine (Le cercle du Sydoine)

Een groep mensen zit bijeen en bespreekt de diefstal van de lijkwade. Dan een maand geleden. Het is de kring van de Sydoine. Ondertussen voeren Franck en een aantal wetenschappers testen uit op een belangrijk voorwerp. Twee tempeliers uit De lijkwade door Bidot De testen vinden plaats in een bewaakt huis in Zwitserland. Antonella houdt het toezicht op de voortgang van het werk van haar verloofde en de andere wetenschappers. Het voorwerp? De gestolen lijkwade! Maar dan gebeurt er iets onverwachts. Het huis wordt overvallen door een groep goed bewapende en getrainde mannen. Antonella probeert te vluchten. Maar tevergeefs. Wanneer ze weer bijkomt, is ze in het ziekenhuis in Genève. Jean, de broer van Franck, is bij haar. Ze is aangetroffen op een bank. Ook Franck ligt in een ziekenhuis, maar dan in Rome. Beiden hebben ze sporen van een injectienaald in hun armen en Franck weet niet meer wat er is gebeurd. Antonella haalt Jean over om naar het huis te gaan waar ze heeft gewerkt. Maar dit is leeggehaald. Dan pleegt Jean een telefoontje en zoekt contact met Jesus, een Portugees die lid is van de kring van de Sydoine. Wie zijn hun tegenstanders? Een speurtocht brengt Antonella naar ene Sabriski, maar al snel worden ze achtervolgd en moet ze vluchten voor haar leven.

Constantinopel, 1204. De kruisridders belegeren de stad. Uiteindelijk dringen zij de stad binnen en het plunderen begint. Maar de heer van Othon de la Roche heeft maar één doel voor ogen. De lijkwade. De heer van Clari volgt deze aanvoerder en uiteindelijk brengt een Byzantijnse vrouw hen naar de kerk waar het reliek wordt bewaard. Het was toen dat de lijkwade verdween. Orthodoxen, christenen, monniken, soldaten en pelgrims bundelden hun krachten om het reliek terug te vinden. Zij vormden de kring van de Sydoine. Pas na lange tijd kwamen ze het weer op het spoor. Terwijl de heer van Othon en de heer van Clari het reliek vervoeren worden ze overvallen door een overmacht aan tempeliers. Er rest hen geen andere keuze dan de wade te overhandigen.

Het tweede deel van de serie, 'De kring van de Sydoine' (Le cercle du Sydoine), begint absoluut verrassend. Franck werkt aan het onderzoek op de gestolen lijkwade samen met Antonella. Een twist die wellicht al enigzins werd ingeleid in het slot van het eerste deel, maar toch een verrassing is. Antonella wordt in de tegenwoordige tijd de persoon die leidend is in het verhaal. Jean speelt ook wel een rol maar meer op de achtergrond. Laurent Bidot weet de spanning goed in het verhaal te houden in dit tweede deel. Ook de ontvreemding van de wade uit Constantinopel en de daaruit voortvloeiende overdracht aan de tempeliers geeft het verhaal weer wat extra mystiek mee. Nu doet de intrede van de orde van de tempeliers in een verhaal dat al snel, maar het is een prima toevoeging. Het is knap dat Laurent Bidot erin slaagt om veel te vertellen,maar toch ook de nodige vragen in het verhaal brengt. Voor wie werkten Franck en Antonella eigenlijk? Wie is de partij die de lijkwade in het heden gestolen heeft? Wat gebeurde er met de lijkwade toen deze eenmaal in handen van de tempeliers was? Aan de ene kant krijg je antwoorden op vragen maar Bidot verweeft er nieuwe in. De vlucht van Antonella is natuurlijk ook een uitstekende cliffhanger. Tot nu toe bevalt de serie De lijwade (Le Linceul) van Laurent Bidot mij uitstekend.

3 De vikingen van God

De lijkwade - De vikingen van God (Les Vikings de Dieu)

Antonella heeft haar vlucht overleefd. Bijna was zij verdronken, maar een mysterieuze ervaring doet haar toch de oppervlakte bereiken waar zij gered wordt. Eenmaal bekomen van dit avontuur treft zij Franck in het park. Hij vraagt haar hulp. Zijn geheugen is door de drug uitgewist. In korte bewoordingen vertelt Antonella wat hun rol is geweest bij de lijkwade. Franck was benaderd door een Russische onderzoeker om voor veel geld een team samen te stellen dat de echtheid van de lijkwade moest onderzoeken. Maar aan het einde van de periode vindt de overval plaats. Van alle onderzoekers is het geheugen gewist, maar niet bij Antonella. Waarom weet zij niet. Ook vertelt zij van de hulp die ze heeft gekregen van Jesus. Franck wil hun relatie weer nieuw leven inblazen, Antonella stemt hier mee in. Jean uit De lijkwade door Bidot Maar eerst moet zij naar St. Petersburg met Jacques Andrieu. Samen gaan ze naar de openingstentoonstelling die door een Russische miljardair is georganiseerd. Vele iconen worden tentoongesteld. Maar wanneer ze in de Russische stad is wordt ze meegenomen door de Russische geheime dienst (FSB). Deze houdt de rijke Rus, Vladimir Anthrace, in de gaten. Deze wil de macht verwerven via een bondgenootschap met een ultra orthodoxe goeroe, vader Roman. Wanneer ze terugkeert naar de zaal, wordt Antonella ontvoerd. Ze brengen haar naar de steppen van de provincie Karelië.
Ondertussen zijn Frank en Jean vertrokken naar het zuidoosten van Turkije. Via een contact heeft Jean vernomen dat daar een opgraving bezig is met een groep Russische archeologen. Met de hulp van de vriend van Jean proberen zij de opgraving te benaderen, maar deze wordt nog beter beschermd als een militaire basis. Hun pogingen zijn dan ook vruchteloos. Toch willen zij meer aan de weet komen. De opgraving zou betrekking hebben op de Mandilyon van Edessa. De drie mannen bezoeken een moskee in de plaats Ufra, waarvan de oude naam Edessa is. Eenmaal binnen volgt er een aanslag waaraan een projectie van de lijkwade voorafgaat. Franck raakt gewond evenals Jean, maar de vriend van Jean is dood. Terug in Rome wordt Jean ontboden en verzocht of hij een gevaarlijke opdracht wil uitvoeren. In de archieven van het Vaticaan werkt frater Pio aan oude geschriften die het verhaal vertellen hoe de lijkwade vanuit Edessa naar Constantinopel zou zijn gekomen. Ook hoort hij dat de aanslagen (en vier anderen) het werk zijn geweest van een groep die zich 'de vikingen van God' noemen. Het Vaticaan beseft dat deze mensen een gooi naar de macht willen doen en dat het geloof door hen hiervoor wordt misbruikt. Dan verneemt Jean dat Antonella in Rusland wordt vermist.

Ook nu blijft 'De lijkwade' zeer boeiend. Laurent Bidot heeft in 'De vikingen van God' (Les Vikings de Dieu) de vaart er behoorlijk inzitten. Het verhaal fluctueert op en neer tussen Antonella en Jean. De rol van de geestelijke is toegenomen in het verhaal. Weer krijg je als lezer een stukje van de geschiedenis van de lijkwade van Turijn, zoals deze bekend is. Ook het Mandylion van Edessa doet zijn intrede. Omdat ik hier niet in thuis ben, heb ik dit eerst maar eens opgezocht met Wikipedia, waar het onder meer het volgende wordt vermeld.

Het kleed van Edessa of Mandylion was een relikwie uit de vroege Middeleeuwen waarop het gezicht van Jezus te zien zou zijn. Volgens sommigen zijn het kleed van Edessa en de bekendere lijkwade van Turijn één en hetzelfde kleed. Het kleed werd ontdekt tijdens herstelwerkzaamheden na een grote overstroming waardoor Edessa getroffen werd in 525. Aan het einde van de 6e eeuw schreef een kerkhistoricus dat Edessa beschermd werd door een portret van Jezus dat "door God en niet door mensenhanden" gemaakt was. In 730 werd voor het eerst beschreven dat het kleed een lijkkleed was. Op 15 augustus 944 werd het kleed van Edessa overgebracht van Edessa naar Constantinopel, het huidige Istanboel. Edessa was sinds 639 in handen van de Arabieren en het kleed van Edessa werd door het christelijke Constantinopel geruild tegen islamitische gevangenen. In 1204 werd Constantinopel door kruisvaarders veroverd. Enkele schatten werden meegenomen naar West-Europa. Alhoewel het kleed van Edessa niet met naam genoemd is, is sinds de verovering van Constantinopel door de kruisvaarders niets meer van het kleed vernomen. (bron:nl.wikipedia.org/wiki/Kleed_van_Edessa)

Heel knap om te zien hoe Laurent Bidot deze gegevens verwerkt in zijn verhaal. Daarnaast is er ook de spanning van de zoektocht in het heden. De rol van Antonella blijft overduidelijk die van het belangrijkste personage. Haar zoektocht en belevenissen sturen het verhaal. Zoals gezegd is de ondersteunende rol van Jean toegenomen, terwijl Franck tot nu toe vrij onzichtbaar was in de verhaallijn.

4 De volksmenner

De lijkwade - De volksmenner (L'agitateur Public)

Antonella en Jesus zijn ontsnapt uit hun gevangenis. Maar vrijwel direct wordt de achtervolging ingezet. Een achtervolging die voor hen fataal lijkt af te lopen. Wanneer Anthrace van hun vlucht op de hoogte wordt gebracht, realiseert ook Franck zich dat het om Antonella gaat. Soldaten zoeken Antonella uit De lijkwade door Bidot Ondertussen maken Jean en Jacques Andrieu zich grote zorgen om haar. Ze krijgen hulp van ene Anthony, die vroeger voor de Britse inlichtingendienst MI5 heeft gewerkt. Dankzij zijn hulp kunnen ze per vliegtuig vertrekken naar de steppen van Rusland. Maar Anthony heeft na een aantal telefoontjes nog meer nieuws. De speciale Russische troepen, de Spetznaz, worden in gereedheid gebracht om het klooster waar hun vriendin zich bevindt te bestormen. En de bestormingen van deze speciale eenheden hebben meestal vergaande gevolgen voor de inwonenden. Haast is dus geboden.
Ondertussen maken Antonella en Jesus zich op om terug te keren naar het klooster. Zij willen voor alles ervoor zorgen dat de lijkwaden in veiligheid worden gebracht. Bijna lijkt het erop dat hun plan zal falen. Al snel worden ze met een pantservoertuig geconfronteerd. Gelukkig voor hen is ook Sabriski aan boord. Hij loodst hun onopgemerkt het klooster in. Maar dan vallen de speciale Russische troepen uit het niets het klooster aan. Anthrace realiseert zich dat zijn zaak verloren is en geeft opdracht om het klooster op te blazen. Franck probeert de vernietiging van de lijkwaden te voorkomen, maar betaald hiervoor een hoge prijs. Dan stormen Sabriski, Jesus en Antonella binnen. Ze lijken de situatie onder controle te hebben wanneer plotseling Roman al vurend binnenstormt. Hij bemachtigt de lijkwaden en verlaat het klooster. Voor Antonella en haar vrienden is de redding nabij, maar de lijkwaden en Roman zijn spoorloos.

Met 'De volksmenner' (L'agitateur Public) wordt de serie De lijkwade afgesloten. Laurent Bidot heeft een spannende serie weten te maken van zijn eerste grote project. De mystiek druipt ervan af en hij eindigt het verhaal dan ook in stijl. Het is een knap geschreven en getekende serie geworden. Benieuwd wat het volgende project wordt van Laurent Bidot.